czwartek, 21 Marzec 2019

[Rewitalizacja Starego Fordonu] Bydgoska #1

Rozpoczęła się rewitalizacja społeczno-gospodarcza Starego Fordonu. W pierwszym etapie przebudowywana jest ulica Bydgoska wraz z przyległymi uliczkami.

Stary Fordon to osiedle zlokalizowane na Wisłą, które do 1973 roku było samodzielnym miastem. Osiedle charakteryzuje się zachowaną historyczna zabudową dawnego miasteczka. Obszar ten obecnie jest w znaczniej części zdegradowany i dlatego włączono go do Gminnego Programu Rewitalizacji
(GPR).

W związku z tym urzędnicy uwzględnili konkretne działania, które mają nieco polepszyć sytuację mieszkańców tych okolic. W opracowanym kilkanaście miesięcy temu GPR Stary Fordon wskazywany jest jako podobszar skupiający 1/15 wszystkich bezrobotnych w mieście. Sytuacja materialna mieszkańców nie jest najlepsza. Dominującym powodem przyznania pomocy MOPS-u były świadczenia wydane z powodu ubóstwa.

Według urzędników historyczna zabudowa, struktura urbanistyczna, a także klimat małego, zabytkowego miasteczka to jeden z większych atutów Starego Fordonu. Obszar ten ma potencjał turystyczny dzięki historycznym przestrzeniom publicznym, rynkowi, dawnej synagodze oraz terenom nadwiślańskim.

Pierwszy etap

Przebudowa ulicy Bydgoskiej oraz fragmentów ulic Mącznej, Rakowej, Góralskiej, Przy Bożnicy, Rynek i Piekary to pierwszy etap rewitalizacji Starego Fordonu.

Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej ogłosił przetarg na te prace na początku sierpnia ubiegłego roku. W trwającym niecałe trzy tygodnie przetargu nie było chętnych na wykonanie prac i konieczne było unieważnienie postępowania. Podobnie było kilka tygodni później. W ogłoszonym pod koniec sierpnia przetargu również nie było chętnych.

Ostatecznie wykonawcę udało się wybrać w trzecim podejściu. Do ogłoszonego pod koniec sierpnia przetargu zgłosiła się jedna firma – Strabag i to ona została jego zwycięzcą. Mimo, że cena jaką podała firma była znacznie wyższa od planów ZDMiKP. Zarząd Dróg zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia 3,5 mln złotych, Strabag zaproponował 6,1 mln złotych. W obliczu braku innych chętnych konieczne stało się dołożenie brakującej kwoty.

Firma Strabag weszła na plac budowy w połowie lutego. Na początek ekipy zabrały się za wykonanie nawierzchni ulicy Piekary i Przy Bożnicy. Wykonawca przeprowadził tam prace przy uzbrojeniu podziemnym i ułożył kamienną kostkę. Pierwsze prace na ulicy Bydgoskiej firma rozpoczęła na początku marca. Od tego czasu ekipa rozebrała chodnik po południowej stronie.

Sama jezdnia ulicy Bydgoskiej rozkopana jest od kilku dni. W związku z tym wykonawca musiał zamknąć drogę. Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej zmienił trasy kursowania autobusów miejskich. Autobusy linii 65, 75, 81, 82 oraz 33N kursują ulicą Kasztelańską. Natomiast od przystanku Wyzwolenia / Styki Zarząd uruchomił zastępczą linię autobusową nr 165. Autobusy na tej linii kursują do pętli Niepodległości.

Na ulicy Bydgoskiej wykonawca położy asfalt. Przebudowie ulegnie kanalizacja deszczowa, wymienione oświetlenie i chodniki. Wykonawca zbuduje też progi zwalniające. Przebudowa ulic to również dobra okazja do podłączenia części budynków do sieci gazowej.

Pierwszy etap zakończy się do 26 sierpnia tego roku.

Kolejne etapy

W późniejszym terminie Urząd Miasta planuje przebudowę uliczek Nad Wisłą, Promenada, Filomatów, Frycza-Modrzewskiego, Rybaki, Zakładowej, Kapeluszników, a także Rynku. W planie jest też umocnienie nabrzeża Wisły, wydzielenie miejsca do wodowania jednostek pływających, projekt tego jest właśnie w opracowaniu.

Urząd Miasta rozstrzygnął konkurs na zagospodarowanie Rynku w Starym Fordonie w grudniu 2017 roku . Urzędnicy nie przyznali pierwszej nagrody. Drugą nagrodę otrzymali poznańscy architekci Łukasz Pieńczykowski i Jakub Bartkowiak. Ich projekt zakłada nawiązanie do wielokulturowego charakteru Starego Fordonu poprzez wykorzystanie tam trzech materiałów nawiązujących do dawnego kościoła ewangelickiego, kościoła św. Mikołaja i synagogi.

Architekci planowali również wykorzystanie ścian zakładu karnego, który stanowi jedną z pierzei. Miałyby tam zawisnąć tablice informujące o historii obiektu. Więcej o konkursie przeczytacie tutaj.

Źródło: UMB

Do realizacji trafią nie tylko inwestycje drogowe. W planach jest adaptacja synagogi na potrzeby centrum kultury i aktywności społecznej. Koszt tego przedsięwzięcia oszacowano na 4,4 mln złotych. Natomiast 0,5 mln złotych trafi na potrzeby aktywizacji społeczno-zawodowej osób korzystających ze środowiskowej pomocy społecznej oraz programy przeciwdziałające zwiększeniu liczby takich osób.

[Stary Rynek] Rynsztok i inne dziwne rozwiązania

Przybywa płyt granitowych na Starym Rynku, a wraz z nimi wzmaga się dyskusja na tym jak zaprojektowany został najważniejszy plac w Bydgoszczy.

Przebudowa Starego Rynku w Bydgoszczy trwa od czerwca ubiegłego roku. W tym czasie wykonawca wykonał wszystkie prace rozbiórkowe i ziemne. Wykonał również instalację teletechniczną, energetyczną oraz kanalizację.

Pod koniec września rozpoczął się proces układania płyt granitowych na środku rynku. Według pierwotnego harmonogramu ten etap prac miał się zakończyć przed rozpoczęciem prac przy budynkach. Do dzisiaj jednak się nie zakończył, ale w zamian przy większości budynków już są położone płyty.

Na zdjęciach z drona doskonale widać wzór na środku rynku. Pokazuje on obrys dawnego ratusza. W zachodniej części płyty rynku ekipa budowlana wyznaczyła przebieg 18. południka. W środku znajdzie się ledowy pas z ponad 40 punktami świetlnymi. Całość ma zabezpieczyć mosiężna oprawa. Na końcu oprawy (w pobliżu ulicy Malczewskiego) pojawi się zegar wysoki na 1,2 metra. Zegar będzie pokazywał czas bydgoski. Obecnie firma pracuje też przy obkładaniu cokołu pomnika Walki i Męczeństwa nową okładziną.

Prace realizowane są przez firmę Betpol. Ich koszt wyniesie 14,3 mln złotych. Jeśli nie będzie opóźnień to prace zakończą się pod koniec czerwca.

Rynsztok, dziwne wykończenie

Od kilkunastu dni trwa żywiołowa dyskusja między innymi na forum skyscrapercity.com na temat pochylenia płyty rynku i koryt odprowadzających wodę wokół niego. W tej samej sprawie otrzymałem kilka wiadomości na Facebooku. Nic dziwnego, bo rozwiązanie jakie zastosowano na bydgoskim rynku nie jest częste. A może i nawet unikalne. Trudno spotkać najważniejszy plac w danym mieście ze wzniesieniem na środku. W miejscach gdzie takie place przeszły remont nie ma też tak wyraźnych i nieprzyjaznych koryt.

Koryta już zostały nazwane przez mieszkańców rynsztokiem. Jego dziwne wykonanie może sprawiać problemy w przemieszczaniu się po rynku. Koryta też wyraźnie oddzielają środek placu od jezdni co może sugerować, że Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej jest gotowy przywrócić ruch samochodów w tym miejscu.

Wybrzuszenie runku jest doskonale widoczne chodząc po nim. Na zdjęciach trudniej oddać ten efekt. Aby można było zrobić takie spady wykonawca zdecydował się poprzecinać granitowe płyty, powinno to zapobiec ich pękaniu na zgięciu. Niestety wykonanie zostało zrobione niechlujnie – linia nie jest ciągła i jest bardzo krzywa. Skrzywienie nie tyle występuje na łączeniu co w środku pojedynczej płyty.

Razi też niekonsekwencja. Płyty granitowe wokół kwadratowych studzienek docięto równo do nich. Wokół okrągłych pojawia się inna kostka. Z doświadczenia wiem, że docięcie płyty do okrągłego włazu zajmuje bardzo dużo czasu. Jednak jest możliwe. Tylko czym tłumaczyć wykończenie przy murku w zachodniej stronie rynku? Na jednej części narożnika ekipa położyła docięte płyty, na drugiej kostka:

[Park Witosa] Rewitalizacja #4

Park Witosa powoli odzyskuje dawny blask. Po trzech miesiącach od pierwotnego terminu zakończenia prac przy rewitalizacji byłego cmentarza ewangelickiego zaglądam na plac budowy.

W marcu ubiegłego roku Urząd Miasta przekazał teren parku Witosa wykonawcy rewitalizacji – firmie Park-M. Firma miała za zadanie odnowić park położony w kwartale ulic 3 maja, Markwarta, Piotrowskiego i Jagiellońskiej. Inwestycją objęła teren o powierzchni 4,1 hektara. Pominięto jedynie korty tenisowe i teren po byłej muszli koncertowej.

Pierwotne plany zakładały powstanie w parku kolejnego placu zabaw, górki saneczkowej oraz fotoplastykonu, który pozwoliłby się zapoznać z historią miejsca. Remontowi poddane miały zostać chodniki, wymienione oświetlenie. Przed rewitalizacją wykonawca musiał też wyciąć około 120 martwych drzew, zamierających, powodujących zagrożenia i samosiejek.

Urzędnicy przewidywali koniec prac na listopad ubiegłego roku. Inwestycję chciala wykorzystać spółka chciała Miejskie Wodociągi i Kanalizacja. Firma planowała przeprowadzenie przez te tereny swojej infrastruktury. Prace musiały zostać przeprowadzone po wykonaniu sondażowych badań archeologicznych, które ostatecznie wstrzymały inwestycję MWiK, rewaloryzację parku i plany dotyczące zagospodarowania terenu po dawnej muszli koncertowej.

Przez 3 miesiące od ostatniej relacji nie zaszło dużo zmian. Pojawiło się trochę nowych słupów oświetleniowych, część ścieżek utwardzono, a na wcześniej utwardzonych pojawiła się kostka. Prace mają się zakończyć wiosną tego roku. Ich koszt wyniesie 8,2 mln złotych.

Historia parku

Obszar obecnego parku to dawny największy cmentarz ewangelicki w Bydgoszczy. Jego początki sięgają prawdopodobnie przełomu XVI i XVII wieku, kiedy to w mieście pojawili się pierwsi protestanci. Cmentarz oficjalnie został otwarty w 1778 roku i wielokrotnie był rozbudowywany. Ostatecznie pochówku dokonywano na powierzchni około 6,5 hektara. Pochowane tutaj były rodziny osób zasłużonych dla rozwoju Bydgoszczy takie jak: Glamm, Peterson, Blumwe, Kolwitz. Pochowano tutaj również Theodora Hippela, pruskiego polityka, prezydenta regencji kwidzyńskiej i opolskiej, pisarza oraz Carla von Wissmana, założyciela towarzystwa upiększania miasta, prezydenta regencji bydgoskiej i założyciela parku gen. Dąbrowskiego.

Park chciano tutaj urządzić już w 1927 roku. Jednak dzięki protestom bydgoskich ewangelików udało się zachować nekropolię do 1945 roku. Oficjalna likwidacja odbyła się w latach 1951-1953. Jak się okazuje nie ekshumowano wtedy wszystkich ciał. W zasadzie jeśli dokonano ekshumacji to w niewielkiej skali. Ostatnie takie prace wykonano w 1956 roku, przed budową muszli koncertowej.

Na szczątki ludzkie natrafiano tutaj kilkukrotnie – podczas budowy Pałacu Młodzieży w 1974 roku, a także podczas jego remontu w grudniu 2017 roku. Kilka miesięcy temu eksplorowano wykop o wymiarach 14 x 4 metry, odsłonięto w nim około 40 szczątków ciał.

W ubiegłym roku firma archeologiczna wykonała jedenaście wykopów na polecenie Miejskich Wodociągów i Kanalizacji. W każdym z nich stwierdzono pełne jamy grobowe lub uszkodzone trumny. Oznacza to, że likwidacja cmentarza ograniczyła się jedynie do wyburzenia murowanego ogrodzenia, nadziemnych partii kapliczek cmentarnych, usunięcia pomników, krzyży i ziemnych mogił. Wszystkie ciała pozostawiono w ziemi.

Firma szacuje, że pod powierzchnią spoczywa do dzisiaj około 80 000 osób. O odkryciach i historii parku pisałem też tutaj. Park ma nieco zmienić charakter. Ma być to miejsce zadumy, a nie rozrywki. O wyglądzie centralnej części parku (teren po muszli koncertowej) zdecyduje konkurs architektoniczny. Wiadomo, że wygląd ma nawiązywać do historii miejsca.

[Park Wzgórze Wolności] Rewitalizacja #2

Park Wzgórze Wolności rewitalizowany jest od wiosny ubiegłego roku. Tereny za centrum handlowym Zielone Arkady powoli stają się przyjazne dla spacerowiczów.

Rewitalizacja objęła teren od schodów łączących park z ulicą Kujawską do stadionu miejskiego im. Połtyna. Jest to teren o długości około 490 metrów. Przebudowa schodów zaplanowana jest razem z budową linii tramwajowej na ulicy Kujawskiej. Krótki odcinek na wysokości stadionu nie jest objęty rewitalizacją ze względu na problemy własnościowe.

Pierwsze prace przygotowawcze do inwestycji rozpoczęły się w maju 2016 roku. Eksperci przeprowadzili wtedy inwentaryzację 908 drzew znajdujących się na działkach objętych inwestycją. Okazało się, że 40% drzew jest w dobrej kondycji i mają jedynie drobne uszkodzenia, 54% jest uszkodzonych w średnim stanie zachowania, natomiast 6% jest w złej kondycji.

Projektanci postanowili nieco nawiązać do pierwotnego charakteru parku z początku XX wieku tj. do stylu leśno-górskiego. W tym celu zdecydowano o pozostawieniu przewróconego drzewa, które zablokowało jeden z istniejących traktów pieszych. W późniejszym czasie otoczenie okorowanego pnia topoli wykonawcy wzbogacą o kilka swobodnie rozłożonych głazów i zbudowaną z drewnianej kłody ławkę.

Ścieżki w parku nie będą utwardzane, wykonawca ma je wykonać z nawierzchni mineralnej oraz naturalnej. W parku mają się pojawić dwa miejsca ze stojakami na rowery oraz nowe ławki. W różnych częściach parku projektanci przewidzieli też ustawienie budek dla wiewiórek, schronów dla nietoperzy, „hoteli” dla owadów, budek lęgowych, karmników oraz poideł dla ptaków.

Projektanci zarezerwowali również miejsce dla budowy wieży widokowej. Jednak nie powstanie ona w najbliższym czasie. Obecnie bliski ukończenia jest teren na wysokości zabudowań Telewizji Polskiej. Wykonawca prowadzi również prace w okolicy budynków mieszkalnych.

Wizualizacja parku. Źródło: UMB
Historia parku

Park Wzgórze Wolności został założony w latach 1911-1913. Ówczesne władze wykorzystały istniejący drzewostan oraz rejon skarpy do stworzenia w tym miejscu parku w stylu leśno-górskim. Obszar parku wynosił początkowo 7 hektarów. W jego wschodniej części powstała wieża Bismarcka (wysadzona w powietrze w latach 20-tych XX wieku, obecnie w tym miejscu znajduje się cmentarz Bohaterów Bydgoszczy). Do 2010 roku był to ciąg terenów zielonych od ulicy Kujawskiej do cmentarza. Jednak w związku z budową Trasy Uniwersyteckiej konieczne było jego przecięcie szeroką drogą. W tym samym czasie powstała charakterystyczna, czerwona kładka, która miała za zadanie połączenie obu części parku.

Kilka lat temu rewitalizacja parku miała być częścią większego projektu, który zakładał stworzenie ciągów zielonych na tzw. górnym tarasie miasta. Teren miał rozciągać się od ulicy Stromej do szpitala Uniwersyteckiego im. Biziela. Planowana była wtedy nawet budowa kładki nad ulicą Kujawską, która połączyłaby Szwederowo ze Wzgórzem Wolności. Ostatecznie władze zrezygnowały z pomysłu, głównie z powodu skomplikowanej konstrukcji i kosztów budowy.

W 2016 roku Urząd Miasta zdecydował, że rewitalizacja obejmie park na Wzgórzu Dąbrowskiego oraz park Wzgórze Wolności. Urzędnicy rozpoczęli wtedy starania o dofinansowanie inwestycji z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Rok później udało się zdobyć dofinansowanie. Jednak nie był to dobry czas dla takich zadań. 2017 rok to początek problemów z przetargami w całej Polsce. Koszty materiałów, pensje i nagromadzenie się inwestycji spowodowało wzrosty cen i brak chętnych do budowy. Pierwszy przetarg, który obejmował również prace na Wzgórzu Dąbrowskiego, zakończył się bez choćby jednego zgłoszenia. Ostatecznie urzędnicy znaleźli wykonawcę na początku ubiegłego roku.

[Teatr Kameralny] Prace archeologiczne

Przy Rybim Rynku odbudowywany jest Teatr Kameralny. Zanim będzie można postawić nowy budynek konieczne były badania archeologiczne. W ich trakcie archeolodzy odkryli prawdopodobnie drewnianą bramę miejską oraz fragmenty mostu.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo pełnił funkcję restauracji z kręgielnią, z czasem rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy władze otworzyły tutaj drugą bydgoską scenę teatralną. Wtedy też nadano do dzisiaj funkcjonującą nazwę. Teatr został zamknięty w 1988 roku z powodu niespełniania przepisów przeciwpożarowych. Przez kolejne 30 lat budynek w zasadzie tylko niszczał.

Rozbiórkę obiektu wykonawca rozpoczął w pierwszej połowie maja. Pierwotne plany zakładały rozebranie wszystkiego oprócz niewielkiego domku z dwuspadowym dachem oraz ściany od ulicy Grodzkiej. Jednak w czasie prac część ściany się zawaliła.

O przeznaczeniu budynku zdecydowali mieszkańcy. W trakcie konsultacji społecznych wskazali potrzebę zlokalizowania w nim sceny teatralnej uwzględniającej repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej projektanci przewidzieli około 200 miejsc. Natomiast w pozostałej części budynku zaplanowali zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na piętrze przewidzieli zaplecze biurowe, a w piwnicach główne sanitariaty. W parterowym budynku planowana jest kawiarnia.

Jeśli pogoda pozwoli to prace archeologiczne zakończą się za około pięć tygodni. Początkowo Teatr Kameralny miał być gotowy pod koniec tego roku. Możliwe, że z powodu znalezisk budowa nieco się opóźni. Inwestycję wykonuje Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka. Natomiast projekt wykonała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda. Prace kosztują około 26,5 mln złotych.

Znaleziska

W grudniu na terenie inwestycji zaczęli prace archeolodzy, którzy prowadzą tzw. badania wyprzedzające. W tym czasie natrafiono na kilka cennych znalezisk – pozostałości drewnianej konstrukcji z XVI wieku, pozostałości palisady, szczątków fortyfikacji i wielu innych drewnianych elementów. Ekipa działająca w pobliżu ulicy Grodzkiej podejrzewa, że pozostałości drewnianej konstrukcji to brama miejska. Natomiast inną część znalezisk interpretują jako fragmenty mostu, który prowadził od bramy do Zamku.

Ekipa zinwentaryzowała wszystkie znaleziska i szczegółowo opisała. Archeolodzy pobrali próbki drewna w celu przeprowadzenia badań dendrologicznych, dzięki temu będzie można poznać wiek drewna i potwierdzić czy konstrukcja pochodzi z XVI wieku.

To nie pierwsze tak cenne znalezisko w okolicy. Ten sam archeolog – Robert Grochowski prowadził też badania w czasie budowy biurowca Immobile K3. Odkrył wtedy zasypiska fosy zamkowej, fosy miejskiej, relikt drewnianego mostu lub grobli prowadzącej z miasta lokacyjnego w kierunku zamku i wiele więcej rzeczy. Archeolodzy potwierdzili wtedy, że krzyżowały się tam dwie fosy, które zostały ostatecznie zasypane pod koniec XVIII wieku. Więcej o badaniach pokazałem w październiku 2016 roku:

[Immobile K3] Wyniki prac archeologicznych

Robert Grochowski pokazał wtedy grafikę przedstawiającą lokalizację bydgoskiego zamku, fosy miejskiej, fosy zamkowej i mostów na współczesną siatkę ulic. Według tamtej grafiki brama miejska (numer 6) miała znajdować się na jezdni na Rybim Rynku, natomiast most (numer 9) pomiędzy pałacykiem Lloyda, a Wyższym Seminarium Duchownym. Tegoroczne odkrycia sugerują, że ich lokalizacja była nieco bardziej na południowy zachód. Biurowiec Immobile K3 to numery 12 i 13:

Badania z 2016 i 2019 roku dają bardzo cenne informacje. Pozwalają z większą dokładnością przedstawić historię miasta. Historię, wbrew wielu żartom, bardzo bogatą.

[Stary Rynek] Opóźniona pierwsza część inwestycji

Stary Rynek czekał wiele lat na przebudowę. Udało się ją rozpocząć w czerwcu. Wykonawca szybko przystąpił do prac, z czasem tempo jednak spadło. Miesiąc temu minął termin zakończenia pierwszego etapu przebudowy rynku, końca prac jednak nie widać.

Przebudowa płyty Starego Rynku rozpoczęła się pod koniec czerwca. W październiku informowałem, że wykonawca – firma Betpol wykonała wszystkie prace rozbiórkowe i ziemne w obrębie rynku i jezdni. Wykonano również instalację teletechniczną, energetyczną oraz kanalizację, a cała płyta rynku była gotowa na układanie granitowych płyt. Z aktualnym postępem prac na połowę października oraz informacjami o odkryciach podczas przebudowy możecie przeczytać tutaj.

Betpol rozpoczął układanie płyt granitowych na przełomie września i października. Z okien Urzędu Miasta wygląda jakby wykonawca ułożył mniej więcej połowę płyty rynku pomiędzy jezdniami. Na placu budowy stoi sporo palet z płytami, jednak nie były układane podczas mojej wizyty. Z podobnym tempem postępują prace przy układaniu dekoracyjnych obramowań z kamienia bazaltowego. W większości gotowa jest natomiast jezdnia, w tym wjazd na nią od strony ulicy Jana Kazimierza.

Firma Betpol wyznaczyła również przebieg 18. południka. Jego przebieg sprawdzono geodezyjnie, a później w ułożonych już płytach wycięto szczelinę widoczną na pierwszym i siódmym zdjęciu w galerii. Przed zakończeniem prac ekipy zamontują ledowy pas z ponad 40 punktami świetlnymi. Całość ma zabezpieczać mosiężna oprawa. Na końcu oprawy, w północno-zachodniej części rynku (w pobliżu ulicy Malczewskiego), pojawi się zegar. Będzie to konstrukcja o wysokości 1,2 metra, która będzie pokazywała czas bydgoski (godzinę zgodną czasem słonecznym, a nie strefą czasową).

 

II etap

16 listopada miał się rozpocząć drugi etap inwestycji. Zakłada on, że Stary Rynek zostanie przebudowany w miejscu starej jezdni oraz chodników przy budynkach. Jednak i drugi etap rozpoczął się z kilkudniowym opóźnieniem.

W ostatnich dniach zerwano chodniki pomiędzy ulicami Jana Kazimierza i Stefana Batorego. Wykonano niemal wszystkie prace przy wjeździe z ulicy Jana Kazimierza na nową jezdnię na rynku, trwają prace przy wyjeździe z jezdni na rynku w stronę ulicy Krętej.

Całość prac będzie kosztowała 14,3 mln złotych. Inwestycja ma się zakończyć do końca czerwca 2019 roku, co potwierdza tablica informacyjna powieszona na końcu ulicy Mostowej. Wisi tam informacja, że pozostało 28 tygodni do końca prac. Wykonawca aktualizuje tablicę na początku tygodnia.

[Remonty kamienic] Grudzień 2018

Remonty kamienic związane są ze stroną Bydgoszcz w budowie od początku jej istnienia. Z większymi lub mniejszymi przerwami staram się pokazywać aktualne lub niedawno zakończone remonty. Od kilku lat w mieście dzieje się bardzo dużo pod tym względem, czasami ciężko nadążyć. Zobaczcie jakie kamienice są lub były remontowane w ostatnich tygodniach.

Nie ma chyba w Bydgoszczy osoby, która by wiedziała ile mamy w mieście kamienic. Nawet Administracja Domów Miejskich nie wie iloma kamienicami zarządza. Miejska spółka w dokumentach nie rozróżnia kamienic od bloków, domów jednorodzinnych i innych. Wiadomo jedynie, że ADM zarządza niemal 1900 budynkami miejskimi i prywatnymi.

Kolejne remonty bardzo cieszą, ale istnieją w mieście jeszcze setki budynków, które ekip budowlanych nie widziały od kilkudziesięciu lat. Jakość powietrza znacznie przyspiesza proces czernienia elewacji, dlatego powoli odświeżenia elewacji oczekują już kamienice, które wyremontowano kilka lat temu. W ostatnich kilku latach liczba remontowanych kamienic znacznie wzrosła, jednak obecne tempo nie pozwoli nadrobić kilkudziesięcioletnich zaległości.

Dzisiaj pokazanych zostanie 19 trwających lub w ostatnich tygodniach zakończonych remontów. Będą to budynki przy ulicach Marcinkowskiego, Wileńskiej, Śniadeckich, Gdańskiej, Krasińskiego, Sienkiewicza, Chrobrego, placu Weyssenhoffa, Magdzińskiego, Garbary, Królowej Jadwigi i Dworcowej. Najwięcej, bo aż cztery, pokazano przy tej ostatniej. W remoncie jest miedzy innymi kamienica na rogu Dworcowej i Warmińskiego. Kamienica ta powstała w 1880 roku i od 1910 roku służyła jako hotel. Początkowo pod nazwą Reichshoff, następnie Goplana, Boston, od 1932 Gastronomia, a po 1945 hotel Śródmiejski. Remontem zajmuje się Stowarzyszenie Śródmiejskie, które zamierza tam otworzyć centrum wsparcia przedsiębiorczości.

W galerii umieszczono wszystkie przedstawione dzisiaj inwestycje w kolejności zrzut z mapy inwestycji z dokładną lokalizacją, zdjęcie przed remontem (mojego autorstwa lub screen z Google Street View) i zdjęcie trwającego lub zakończonego remontu.

Dajcie znać jeśli wiecie o jakimś remoncie. Jak już wcześniej wspomniałem kamienic w mieście jest bardzo dużo i nie jestem w stanie zauważyć wszystkich remontów. Szczególnie, że remonty trwają zazwyczaj kilka tygodni, a nie miesięcy. Pamiętajcie, że nie trzeba zakładać żadnego konta aby zostawić komentarz – wystarczy kliknąć pole nazwa, rozwinie się lista, na dole zaznaczacie „Wolę pisać jako gość”. Po takim oznaczeniu wystarczy, że podacie nazwę i jakikolwiek email.

[Rewitalizacja parku Witosa] Jesień 2018

Fakt, że park Witosa wcześniej był cmentarzem ewangelickim jest publicznie znany. Do dzisiaj wśród niektórych mieszkańców funkcjonuje nazwa „park sztywnych”. Do tej pory sądzono jednak, że większość ciał została z tych terenów wywieziona. Tak przynajmniej sugerowały oficjalne dokumenty. Dlatego początkowo I etap rewitalizacji obejmował rozbudowę placu zabaw, budowę górki saneczkowej, przeprowadzono konsultacje w sprawie zagospodarowania terenu po muszli koncertowej. Prace archeologiczne zlecone przez Miejskie Wodociągi i Kanalizację zmieniły plany.

Oficjalna likwidacja odbyła się w latach 1951-1953. Jak się okazuje nie ekshumowano wtedy wszystkich ciał. W zasadzie jeśli dokonano ekshumacji to w niewielkiej skali. Ostatnie takie prace wykonano w 1956 roku, przed budową muszli koncertowej. Większość nagrobków zniszczono, część z nich trafiło na cmentarz ewangelicko-augsburskiego przy ulicy Zaświat, część do Szubina, część do Żnina.

Na szczątki ludzkie natrafiano tutaj kilkukrotnie – podczas budowy Pałacu Młodzieży w 1974 roku oraz podczas jego remontu w grudniu ubiegłego roku. Kilka miesięcy temu eksplorowano wykop o wymiarach 14 x 4 metry, odsłonięto w nim około 40 szczątków ciał. Kolejne badania archeologiczne zleciły Miejskie Wodociągi i Kanalizacja, które zamierzały w parku wykonać część jednej z kolejnych swoich inwestycji.

Sondażowe badania archeologiczne dowodzą, że na terenie dzisiejszego parku nie przeprowadzono żadnych prac ekshumacyjnych, a jeśli ewentualnie takie były to tylko w miejscu wyburzonej muszli koncertowej i bloków od strony 3 maja. W żadnym z wykopów nie stwierdzono pustych jam grobowych, uszkodzonych trumien. Likwidacja cmentarza ograniczyła się jedynie do wyburzenia murowanego ogrodzenia, nadziemnych partii kapliczek cmentarnych, usunięcia pomników, krzyży oraz niwelacji ziemnych mogił. Wszystkie ciała pozostawiono w ziemi.

Odkryte groby zalegały na poziomie 0,9-1,5 metra poniżej współczesnego poziomu gruntu. Badania sondażowe sugerują, że na całym dawnym cmentarzu może spoczywać 80 000 osób. Nie wiadomo ile warstw ciał znajduje się pod ziemią, prace archeologiczne nie obejmowały wyciągania ich z ziemi. Szacuje się, że były 3-4 warstwy. Wiadomo też, że alejki w parku nie mają nic wspólnego z alejkami cmentarnymi.

Odkrycia opublikowane w lipcu tego roku zmusiły Urząd Miasta do zmiany planów. Konsultacje w sprawie zagospodarowania terenu po wyburzonej muszli koncertowej zostały anulowane. Powołano komisję, która miała wypracować propozycję zagospodarowania tego terenu. Komisja w sierpniu przedstawiła jednogłośną rekomendację by nie rozbudowywać miejsc związanych z rozrywką. Komisja zdecydowała aby park zamieniony został w miejsce zadumy i pamięci. Nowe ścieżki nie będą wytyczane, nie będzie siłowni, ścieżki zdrowia.

O wyglądzie centralnej części parku (po muszli koncertowej) zdecydować ma konkurs architektoniczny. Wiadomo, że wygląd ma nawiązywać do historii tego miejsca.

Obecnie trwają prace przy odnowieniu ścieżek, budowie nowego oświetlenia. Wzdłuż wschodniej części parku (od strony ulicy Piotrowskiego) pojawiła się asfaltowa droga. Na wiosnę mają zostać wykonane nasadzenia. Prace rozpoczęły się w II połowie marca i będą kosztować 8,2 mln złotych.

[To warto wiedzieć] 42/2018

Inwestycyjne podsumowanie ostatniego pełnego tygodnia października, a w nim zmiany na ulicy Wojska Polskiego, inwestycje na terenie Zawiszy, nowa firma w BPPT, nowa hala sportowa na Okolu i wiele więcej.

1. Zmiany na Wojska Polskiego – w nocy z soboty na niedzielę (27/28 października) zamknięto jezdnię północną ulicy Wojska Polskiego od Magnuszewskiej do Szarych Szeregów. Jednocześnie przywrócono do ruchu jezdnię południową. Zmiany w organizacji ruchu związane są z przebudową tego odcinka wraz z torowiskiem, pętlą tramwajową Magnuszewska oraz węzłem Szarych Szeregów. Aktualne postępy na budowie (stan na 24.10.2018) mogliście zobaczyć tutaj:

[Wojska Polskiego] Węzeł Szarych Szeregów i pętla Wyżyny #3

2. Nowa firma w Bydgoskim Parku Przemysłowo-Technologicznym – Bydgoski Park Przemysłowo-Technologiczny oficjalnie zapowiedział nową inwestycję na jego terenie. Zakład produkcyjny ma wybudować tam jeden z największych polskich producentów siłowni zewnętrznych – ZPU Romex. Zakład powstanie na działce przylegającej do dawnej siedziby Bydgoskiego Parku Przemysłowo-Technologicznego na rogu ulic Milcherta oraz Raczkowskiego (dokładna lokalizacja – drugie zdjęcie w galerii).

3. Rekordy roweru miejskiego – do końca zbliża się czwarty sezon roweru miejskiego. Był to pierwszy sezon z siecią stacji w Fordonie. Od kwietnia do końca września mieszkańcy miasta wypożyczali rower niemal 400 000 razy, dla porównania w tym samym okresie ubiegłego roku było to 280 000 razy. Oby rosnąca popularność Bydgoskiego Roweru Aglomeracyjnego przyspieszyła inwestycje w nowe stacje oraz infrastrukturę rowerową.

4. Wykonawca przebudowy ulicy Bydgoskiej – w trzecim przetargu udało się wyłonić wykonawcę przebudowy ulicy Bydgoskiej wraz z fragmentami Mącznej, Rakowej, Góralskiej, Przy Bożnicy, Rynek oraz Piekary. Jest to pierwsza część większego projektu jakim jest rewitalizacja Starego Fordonu. Do dwóch pierwszych przetargów nie zgłosili się chętni, do trzeciego zgłosiła się firma Strabag. Jej oferta była wyższa o ponad 3 mln złotych od kwoty jaką zamierzał przeznaczyć na ten cel ZDMiKP. Ostatecznie, biorąc pod uwagę sytuację na rynku budowlanym, zamawiający postanowił dołożyć brakującą kwotę.

5. Hala sportowa przy ulicy Granicznej – Urząd Miasta ogłosił przetarg na budowę hali sportowej przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 3 na Okolu. W nowym budynku uczniowie będą mogli odbywać lekcje wychowania fizycznego i rehabilitację. Miasto szacuje, że inwestycja pochłonie 4,5 mln złotych. Nowy obiekt będzie miał około 950 m2, w budynku znajdzie się sala sportowa, sala korekcyjna, sala rehabilitacyjna oraz szatnie. Wizualizacje dostępne są w galerii.

6. Rozbudowa zaplecza Zawiszy – na tyłach stadionu Zawiszy planowana jest budowa obiektu w którym znajdą się węzły sanitarne dla kibiców zasiadających przy trybunie zachodniej. Inwestycja związana jest z planowanymi na przyszły rok meczami Mistrzostw Świata FIFA U-20.

7. Szósty odcinek mieszkaniowego placu budowy – przez całą jesień, w każdy piątek na Bydgoszcz w budowie prezentowane są inwestycje mieszkaniowe na terenie Bydgoszczy. Tym razem pokazano pięć inwestycji, które realizowane są na osiedlach Zawisza oraz Leśne:

[Mieszkaniowy plac budowy] Leśne, Zawisza – jesień 2018

W związku z przypadającym w czwartek dniem wszystkich świętych w najbliższy piątek na Bydgoszcz w budowie nie pojawi się wpis z cyklu „mieszkaniowy plac budowy”. Na inwestycje z kolejnych osiedli musicie poczekać do 9 listopada.

[Teatr Kameralny] Wyburzenia

Kończy się wyburzanie Teatru Kameralnego. W jego miejsce powstanie obiekt, który będzie wykorzystywany jako scena kameralna.

Rozbiórka budynku Teatru rozpoczęła się w pierwszej połowie maja. Według pierwotnych planów rozbiórka obiektu miała nie dotyczyć niewielkiego domku z dwuspadowym dachem, który znajduje się od strony Rybiego Rynku. Miała też zostać ściana od strony ulicy Podwale, w której planowano wybić okna. Jednak w czasie rozbiórki część ściany się zawaliła, dlatego ostatecznie niemal cała została już wyburzona. Niewielki budynek z dachem dwuspadowym został zachowany i wkrótce będzie poddany pracom konserwatorskim.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej będzie mogło zasiąść około 200 widzów. W części obiektu z salą znajdą się również: zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na drugiej kondygnacji w północnej części budynku funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty zlokalizowane będą w kondygnacji podziemnej. Zabytkowy budynek znajdujący się we wschodniej części działki z dwuspadowym dachem poddany zostanie natomiast rewitalizacji. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo była tutaj restauracja z kręgielnią, z czasem budynek został rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy otwarto tutaj drugą, bydgoską scenę teatralną. Wtedy też przyjęto obecną nazwę. Teatr zamknięto w 1988 roku z powodu niemożliwości spełnienia przepisów przeciwpożarowych, od tamtego czasu obiekt w zasadzie tylko niszczeje.

Zagospodarowanie Teatru Kameralnego wpisuje się w zmiany jakie zachodzą przy Rybim Rynku. Pod koniec XX wieku w sąsiedztwie wybudowano biurowiec BRE Banku, później odnowiono spichrze i ceglane budynki Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Kilka lat temu przy rzece wybudowano przystanek tramwaju wodnego, kończy się również budowa hotelu Sowa. W planach jest jeszcze przebudowa płyty rynku. Do zagospodarowania zostanie jedynie parking przy spichrzach, który należy do prywatnej osoby.

Inwestycja ma się zakończyć w IV kwartale przyszłego roku. Prace powierzone zostały Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu Ebud-Przemysłówka. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda. Całość prac pochłonie około 26,5 mln złotych.

Wizualizacje zostały udostępnione przez Urząd Miasta Bydgoszcz.



Chcesz wysłać załącznik? Napisz bezpośrednio: bydgoszczwbudowie@gmail.com