poniedziałek, 24 Czerwiec 2019

[Teatr Kameralny] Płyta fundamentowa

Trwają prace przy budowie fundamentu przyszłego Teatru Kameralnego. Budynek powstaje w miejscu wyburzonego w ubiegłym roku obiektu o tej samej nazwie.

Trwa budowa nowej sceny teatralnej w Bydgoszczy. Teatr Kameralny będzie miał powierzchnię ponad 3400 m2. Powstający budynek pomieści salę teatralną na około 200 osób, w części obiektu z salą projektanci uwzględnili również miejsce dla zaplecza garderobianego z sanitariatami, holu wejściowego z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, a także foyer i szatni. Na drugiej kondygnacji funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty projektanci zaplanowali na kondygnacji podziemnej. Ponadto wykonawca przeprowadzi rewitalizację zabytkowego budynku z dwuspadowym dachem, który znajduje się we wschodniej części działki. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na scenie będzie również możliwa prezentacja form dramatycznych i muzycznych.

Po zakończonych kilka miesięcy temu pracach archeologicznych nie ma już śladu. Obecnie generalny wykonawca przygotowuje zbrojenie płyty fundamentowej.

Budowa miała się zakończyć w IV kwartale tego roku. Jednak przez przedłużające się prace archeologiczne termin może ulec zmianie. Inwestycję wykonuje Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda. Całość prac pochłonie około 26,5 mln złotych.

Po zakończeniu budowy budynek będzie zarządzany przez instytucję o tej samej nazwie. Instytucja została powołana w marcu przez Radę Miasta.

Historia budynku

Teatr Kameralny to budynek, który powstał w połowie XIX wieku. Początkowo pełnił funkcję restauracji z kręgielnią, z czasem rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy władze otworzyły tutaj drugą bydgoską scenę teatralną. Wtedy też nadano do dzisiaj funkcjonującą nazwę. Teatr został zamknięty w 1988 roku z powodu niespełniania przepisów przeciwpożarowych. Przez kolejne 30 lat budynek w zasadzie tylko niszczał.

Rozbiórka ruiny rozpoczęła się w maju ubiegłego roku. Pierwotnie projektanci zakładali rozbiórkę wszystkiego oprócz niewielkiego domku z dwuspadowym dachem oraz ściany od ulicy Grodzkiej. Następnie odbudowanie budynku w podobnym kształcie. Jednak w czasie prac część ściany się zawaliła. Rozbiórka zakończyła się w IV kwartale ubiegłego roku.

W grudniu na terenie inwestycji zaczęli prace archeolodzy, którzy prowadzili tzw. badania wyprzedzające. W tym czasie natrafili na kilka cennych znalezisk – pozostałości drewnianej konstrukcji z XVI wieku, pozostałości palisady, szczątków fortyfikacji i wielu innych drewnianych elementów. Ekipa działająca w pobliżu ulicy Grodzkiej podejrzewa, że pozostałości drewnianej konstrukcji to brama miejska. Natomiast inną część znalezisk interpretują jako fragmenty mostu, który prowadził od bramy do Zamku.

Archeolodzy zinwentaryzowali wszystkie znaleziska i szczegółowo je opisali. Pobrali też próbki drewna w celu przeprowadzenia badań dendrologicznych, dzięki temu będzie można poznać wiek drewna i potwierdzić czy konstrukcja pochodzi z XVI wieku.

[Teatr Kameralny] Prace archeologiczne

Przy Rybim Rynku odbudowywany jest Teatr Kameralny. Zanim będzie można postawić nowy budynek konieczne były badania archeologiczne. W ich trakcie archeolodzy odkryli prawdopodobnie drewnianą bramę miejską oraz fragmenty mostu.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo pełnił funkcję restauracji z kręgielnią, z czasem rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy władze otworzyły tutaj drugą bydgoską scenę teatralną. Wtedy też nadano do dzisiaj funkcjonującą nazwę. Teatr został zamknięty w 1988 roku z powodu niespełniania przepisów przeciwpożarowych. Przez kolejne 30 lat budynek w zasadzie tylko niszczał.

Rozbiórkę obiektu wykonawca rozpoczął w pierwszej połowie maja. Pierwotne plany zakładały rozebranie wszystkiego oprócz niewielkiego domku z dwuspadowym dachem oraz ściany od ulicy Grodzkiej. Jednak w czasie prac część ściany się zawaliła.

O przeznaczeniu budynku zdecydowali mieszkańcy. W trakcie konsultacji społecznych wskazali potrzebę zlokalizowania w nim sceny teatralnej uwzględniającej repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej projektanci przewidzieli około 200 miejsc. Natomiast w pozostałej części budynku zaplanowali zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na piętrze przewidzieli zaplecze biurowe, a w piwnicach główne sanitariaty. W parterowym budynku planowana jest kawiarnia.

Jeśli pogoda pozwoli to prace archeologiczne zakończą się za około pięć tygodni. Początkowo Teatr Kameralny miał być gotowy pod koniec tego roku. Możliwe, że z powodu znalezisk budowa nieco się opóźni. Inwestycję wykonuje Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka. Natomiast projekt wykonała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda. Prace kosztują około 26,5 mln złotych.

Znaleziska

W grudniu na terenie inwestycji zaczęli prace archeolodzy, którzy prowadzą tzw. badania wyprzedzające. W tym czasie natrafiono na kilka cennych znalezisk – pozostałości drewnianej konstrukcji z XVI wieku, pozostałości palisady, szczątków fortyfikacji i wielu innych drewnianych elementów. Ekipa działająca w pobliżu ulicy Grodzkiej podejrzewa, że pozostałości drewnianej konstrukcji to brama miejska. Natomiast inną część znalezisk interpretują jako fragmenty mostu, który prowadził od bramy do Zamku.

Ekipa zinwentaryzowała wszystkie znaleziska i szczegółowo opisała. Archeolodzy pobrali próbki drewna w celu przeprowadzenia badań dendrologicznych, dzięki temu będzie można poznać wiek drewna i potwierdzić czy konstrukcja pochodzi z XVI wieku.

To nie pierwsze tak cenne znalezisko w okolicy. Ten sam archeolog – Robert Grochowski prowadził też badania w czasie budowy biurowca Immobile K3. Odkrył wtedy zasypiska fosy zamkowej, fosy miejskiej, relikt drewnianego mostu lub grobli prowadzącej z miasta lokacyjnego w kierunku zamku i wiele więcej rzeczy. Archeolodzy potwierdzili wtedy, że krzyżowały się tam dwie fosy, które zostały ostatecznie zasypane pod koniec XVIII wieku. Więcej o badaniach pokazałem w październiku 2016 roku:

[Immobile K3] Wyniki prac archeologicznych

Robert Grochowski pokazał wtedy grafikę przedstawiającą lokalizację bydgoskiego zamku, fosy miejskiej, fosy zamkowej i mostów na współczesną siatkę ulic. Według tamtej grafiki brama miejska (numer 6) miała znajdować się na jezdni na Rybim Rynku, natomiast most (numer 9) pomiędzy pałacykiem Lloyda, a Wyższym Seminarium Duchownym. Tegoroczne odkrycia sugerują, że ich lokalizacja była nieco bardziej na południowy zachód. Biurowiec Immobile K3 to numery 12 i 13:

Badania z 2016 i 2019 roku dają bardzo cenne informacje. Pozwalają z większą dokładnością przedstawić historię miasta. Historię, wbrew wielu żartom, bardzo bogatą.

[Hotelowy plac budowy] Październik 2018

W Bydgoszczy jest kilkadziesiąt hoteli, co jakiś czas powstają nowe, a stare się rozbudowują. W mieście aktualnie prowadzonych jest pięć inwestycji hotelowych – powstają trzy nowe obiekty, a kolejne dwa się rozbudowują. Trzy z pięciu to inwestycje w ścisłym centrum miasta.

Poniżej znajdziecie opis poszczególnych inwestycji, a w galerii postępy na budowach w kolejności – zrzut z mapy inwestycji, wizualizacje (jeśli istnieją) oraz zdjęcia budowy. Mapa inwestycji dostępna jest po kliknięciu w ten link.

Gdańska 116 – budowa hotelu o standardzie 3-gwiazdkowym. Inwestorem jest Biznes Park Kraszewskiego, za projekt odpowiada Lines Architekci. Powstanie tutaj budynek z pięcioma kondygnacjami nadziemnymi. Zdobienia na frontowej ścianie zostały pomalowane. Wizualizacja budynku została nadesłana anonimowo.

Hotel Pod Orłem – remont i rozbudowa jednego z najstarszych hoteli w mieście. Na zapleczu 4-gwiazdkowego hotelu wyburzono w ostatnim czasie dobudówki. Inwestorem jest Grupa Kapitałowa Immobile, znana z budowy Platanowego Parku czy biurowca Immobile K3.

Park Hotel – rozbudowa hotelu znajdującego się przy skrzyżowaniu ulic Nakielskiej i Wrocławskiej. Inwestor zamierza nadbudować część budynku nad zapleczem restauracyjnym, aktualnie trwa rozbudowa części przylegającej do ulicy Wrocławskiej. Hala wystawowa ma zostać zamieniona na pokoje hotelowe.

Poznańska 10 – przebudowa i rozbudowa kamienicy. W jej części ma się prawdopodobnie znaleźć hotel. Inwestycja dobiega końca, kamienica od ulicy Poznańskiej znacznie zmieniła wygląd. Inwestorem jest spółka Hotel Wyspa Młyńska.

Hotel Sowa – budowa budynku hotelowego wchodzącego w skład kompleksu Cukierni Sowa w kwartale ulic Mostowa, Grodzka, Podwale, Kręta. Hotel powstaje w miejscu częściowo rozebranego budynku, w którym w ostatnich latach mieściło się biuro budowy innej inwestycji Cukierni Sowa – Mostowa 2. Pomiędzy nowym, a starymi budynkami kompleksu powstała kładka. Źródło wizualizacji: GM Architekci.

[Teatr Kameralny] Wyburzenia

Kończy się wyburzanie Teatru Kameralnego. W jego miejsce powstanie obiekt, który będzie wykorzystywany jako scena kameralna.

Rozbiórka budynku Teatru rozpoczęła się w pierwszej połowie maja. Według pierwotnych planów rozbiórka obiektu miała nie dotyczyć niewielkiego domku z dwuspadowym dachem, który znajduje się od strony Rybiego Rynku. Miała też zostać ściana od strony ulicy Podwale, w której planowano wybić okna. Jednak w czasie rozbiórki część ściany się zawaliła, dlatego ostatecznie niemal cała została już wyburzona. Niewielki budynek z dachem dwuspadowym został zachowany i wkrótce będzie poddany pracom konserwatorskim.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej będzie mogło zasiąść około 200 widzów. W części obiektu z salą znajdą się również: zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na drugiej kondygnacji w północnej części budynku funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty zlokalizowane będą w kondygnacji podziemnej. Zabytkowy budynek znajdujący się we wschodniej części działki z dwuspadowym dachem poddany zostanie natomiast rewitalizacji. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo była tutaj restauracja z kręgielnią, z czasem budynek został rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy otwarto tutaj drugą, bydgoską scenę teatralną. Wtedy też przyjęto obecną nazwę. Teatr zamknięto w 1988 roku z powodu niemożliwości spełnienia przepisów przeciwpożarowych, od tamtego czasu obiekt w zasadzie tylko niszczeje.

Zagospodarowanie Teatru Kameralnego wpisuje się w zmiany jakie zachodzą przy Rybim Rynku. Pod koniec XX wieku w sąsiedztwie wybudowano biurowiec BRE Banku, później odnowiono spichrze i ceglane budynki Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Kilka lat temu przy rzece wybudowano przystanek tramwaju wodnego, kończy się również budowa hotelu Sowa. W planach jest jeszcze przebudowa płyty rynku. Do zagospodarowania zostanie jedynie parking przy spichrzach, który należy do prywatnej osoby.

Inwestycja ma się zakończyć w IV kwartale przyszłego roku. Prace powierzone zostały Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu Ebud-Przemysłówka. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda. Całość prac pochłonie około 26,5 mln złotych.

Wizualizacje zostały udostępnione przez Urząd Miasta Bydgoszcz.

[Teatr Kameralny] Sierpień 2018

Przy Rybim Rynku trwa burzenie Teatru Kameralnego. W jego miejsce powstanie obiekt, który będzie wykorzystywany jako scena kameralna.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo była tutaj restauracja z kręgielnią, z czasem budynek został rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę obiekt uzyskał po 1956 roku, kiedy otwarto tutaj drugą, bydgoską scenę teatralną. Wtedy też przyjęto obecną nazwę. Teatr zamknięto w 1988 roku z powodu niemożliwości spełnienia przepisów przeciwpożarowych, od tamtego czasu obiekt w zasadzie tylko niszczeje.

Teatr stoi przy Rybim Rynku, placu który stopniowo od lat zmienia swoje oblicze. Teatr jest jednym z ostatnich elementów zmian jakie zajdą w najbliższych latach przy tym rynku. Pod koniec XX wieku w sąsiedztwie wybudowano biurowiec BRE Banku, później odnowiono spichrze i ceglane budynki wokół, Cukiernia Sowa rozpoczęła budowę hotelu, pojawił się również przystanek tramwaju wodnego. Oprócz przebudowy Teatru planowana jest przebudowa niemal całego placu. Częściowo zlikwidowany ma zostać parking (zostanie jedynie prywatne klepisko przy spichrzach).

Rozbiórka budynku Teatru rozpoczęła się w pierwszej połowie maja. Od kilku tygodni z zewnątrz niewiele się zmienia. Niewiele też widać z ulicy, dlatego do dzisiejszego wpisu konieczne było wykorzystanie drona. Najwięcej zmian jest w środku gdzie wybudowano zbrojoną opaske wzdłuż fundamentu. Wesprze ona starą konstrukcję ściany.

Budynek nie zostanie rozebrany w całości. Pozostanie niewielki domek z dwuspadowym dachem, który znajduje się od strony Rybiego Rynku. Częściowo zachowana ma być również ściana od strony ulicy Podwale. Zostaną w niej jedynie wybite okna. Elewacja całego budynku będzie utrzymana w biało-szarej kolorystyce. Niewielki budynek z dachem dwuspadowym zostanie poddany pracom konserwatorskim. Powierzchnia użytkowa budynku wyniesie około 3400 m2.

Koszt inwestycji to 26,5 mln złotych. Jej inwestycji planowany jest na IV kwartał przyszłego roku. Prace wykonuje Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka, która wykonała również sąsiedni hotel Cukierni Sowa. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej będzie mogło zasiąść około 200 widzów. W części obiektu z salą znajdą się również: zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na drugiej kondygnacji w północnej części budynku funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty zlokalizowane będą w kondygnacji podziemnej. Zabytkowy budynek znajdujący się we wschodniej części działki z dwuspadowym dachem poddany zostanie natomiast rewitalizacji. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

Wizualizacje zostały udostępnione przez Urząd Miasta.

[Teatr Kameralny] Czerwiec 2018

Trwają wyburzenia opuszczonego budynku Teatru Kameralnego, który znajduje się przy Rybim Rynku. Wkrótce w tym miejscu rozpocznie się budowa nowego obiektu, który będzie wykorzystywany jako scena teatralna.

Teatr Kameralny powstał w połowie XIX wieku. Początkowo była tutaj restauracja z kręgielnią, z czasem budynek został rozbudowany o salę bankietowo-teatralną dla 600 osób. Obecną formę budynek uzyskał po 1956 roku, kiedy otwarto tutaj drugą, bydgoską scenę teatralną. Wtedy też przyjęto obecną nazwę.

Budynek był w tragicznym stanie, właściwie przez ostatnie 30 lat to tylko jego degradacja. W 1988 roku obiekt przestano użytkować z powodu niemożliwości spełnienia przepisów przeciwpożarowych. Z czasem stał się antywizytówką zmieniającego się Rybiego Rynku. Najpierw w sąsiedztwie wybudowano biurowiec BRE Banku (koniec XX wieku), później odnowiono spichrze i ceglane budynki wokół, Cukiernia Sowa rozpoczęła budowę hotelu, pojawił się również przystanek tramwaju wodnego. Wejście do budynku przez lata zastawione było przez cuchnące kontenery ze śmieciami i nieprzepisowo parkujące samochody. Przebudowa Teatru to jeden z ostatnich elementów zmian. Wkrótce jeszcze zostanie odnowiony cały Rybi Rynek, częściowo zniknie z niego parking. Po planowanych inwestycjach odstraszać będzie jedynie klepisko przy spichrzach, który obecnie służy za parking. Właściciel nie zamierza zabudować tej działki, a Urząd Miasta nie robi nic w celu zmiany jej wykorzystania.

Prace rozbiórkowe rozpoczęły się w pierwszej połowie maja. Tempo prac nie jest zbyt szybkie ze względu na konieczność pozostawienia części ściany od ulicy Podwale i niewielkiego budynku z dachem dwuspadowym. Budynek stopniowo znika, z ulicy jednak niewiele widać. Dopiero lot dronem pokazał zmiany.

W zachowanej ścianie zostaną wybite okna, elewacja nowego budynku będzie utrzymana w biało-szarej kolorystyce. Niewielki budynek z dachem dwuspadowym będzie poddany pracom konserwatorskim. Powierzchnia użytkowa budynku wyniesie około 3400 m2.

Koszt inwestycji to 26,5 mln złotych. Koniec inwestycji planowany jest na IV kwartał przyszłego roku. Prace wykonuje Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka, która wykonała również sąsiedni hotel Cukierni Sowa. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej będzie mogło zasiąść około 200 widzów. W części obiektu z salą znajdą się również: zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na drugiej kondygnacji w północnej części budynku funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty zlokalizowane będą w kondygnacji podziemnej. Zabytkowy budynek znajdujący się we wschodniej części działki z dwuspadowym dachem poddany zostanie natomiast rewitalizacji. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

Wizualizacje zostały udostępnione przez Urząd Miasta.

[Łaźnie Miejskie] Maj 2018

Trwają prace wykończeniowe przy budowie kolejnego hotelu w centrum Bydgoszczy. Obiekt powstaje w miejscu dawnej kamienicy i wchodzi w skład kompleksu Cukierni Sowa mieszczącego się w kwartale ulic Mostowa, Grodzka, Podwale i Kręta.

Łaźnie Miejskie to budynek hotelowy z salą konferencyjną i niewielkim spa (sauna oraz pomieszczenia do masażu). Jego nazwa nawiązuje do wybudowanej kilkaset lat temu w okolicy łaźni.
Projekt zakładał przebudowę istniejącej w tym miejscu kamienicy oraz jej rozbudowę. W starym budynku przez lata działało biuro LOT i grecka restauracja. Tuż przed rozpoczęciem budowy budynek wykorzystywał wykonawca innej inwestycji Cukierni Sowa – Mostowej 2, gdzie urządzone zostało biuro budowy.
W trakcie budowy zdecydowano o rozebraniu większości starego budynku i postawienie go od nowa. Obiekt zmienił kolor z brunatnego na biały. Zmieniono konstrukcję dachu, dobudowano kładkę na wysokości drugie piętra, która połączyła nową inwestycję z całym kompleksem Cukierni Sowa po drugiej stronie powstałej kilka lat temu uliczki Jatki. Do kamienicy dobudowano również nową część, która odznacza się większą powierzchnią otworów okiennych i elewacją wykonaną z cegły. Początkowo elewacja dobudówki nie miała być ceglana, a okna nie miały być gięte (wizualizacja w galerii).
Obiekt powstaje przy Rybim Rynku i jest częścią dużych zmian przy tym placu. Tuż obok rozpoczyna się właśnie przebudowa dawnego Teatru Kameralnego (więcej o inwestycji). Wkrótce płyta całego placu ma zostać przebudowana.
Budowa Łaźni Miejskich rozpoczęła się wiosną 2016 roku, miała trwać około rok, jednak prace znacznie się przeciągnęły. W ostatnich tygodniach w otworach okiennych nowej części wstawiono okna z giętego szkła, obecnie trwają ostatnie prace przy elewacji.

Wizualizacje i projekt został wykonane przez bydgoskie biuro projektowe GM Architekci.

[Teatr Kameralny] Przed budową

Rozpoczynają się prace przy przebudowie od lat opuszczonego Teatru Kameralnego, który znajduje się przy Rybim Rynku. Pierwsze oznaki rozpoczynającej się inwestycji widoczne są na zapleczu budynku.

Budynek teatru powstał w połowie XIX wieku. W zasadzie od początku obiekt służył celom kulturalno-rozrywkowym. Początkowo mieściła się tutaj restauracja z kręgielnią. Pod koniec XIX wieku obiekt został znacznie rozbudowany, pojawiła się między innymi sala bankietowo-teatralna dla 600 osób. W obecnej formie budynek powstał po 1956 roku, kiedy otwarto w nim drugą scenę teatralną, od tamtego czasu istnieje również nazwa „Teatr Kameralny”.

W 1988 roku przestano użytkować budynek jako teatr. Spowodowane było do niemożliwością spełnienia przepisów przeciwpożarowych. Od tamtego czasu obiekt niszczeje, odstraszając mieszkańców i turystów. Przez lata nie wiedziano jak go zagospodarować. Zmieniające się otoczenie kontrastowało ze zniszczonym i opuszczonym budynkiem. 20 lat temu tuż obok powstał wielokrotnie nagradzany biurowiec BRE Banku, kilka lat temu odnowiono spichrze, po drugiej stronie ulicy powstaje hotel wchodzący w skład kompleksu Cukierni Sowa (zdjęcia w środę na stronie). Wkrótce wyremontowany zostanie Rybi Rynek, a nowe życie zyska Hala Targowa.

Ze względu na zły stan techniczny konieczne będzie wyburzenie większości obiektu. Zachowana ma zostać jedynie ściana od ulicy Podwale, w której wybite zostaną okna. Elewacja teatru ma być utrzymana w biało-szarej kolorystyce, łącznie z dachem. Budynek z dachem dwuspadowym będzie poddany pracom konserwatorskim. Całość będzie miało około 3400 m2 powierzchni użytkowej. Rok temu na zapleczu teatru wyburzono parterową dobudówkę, dzisiaj w tym miejscu stoi kontener z ostatniego zdjęcia w galerii.

Koszt inwestycji to 26,5 mln złotych. Miasto chciało na ten cel przeznaczyć 19 mln złotych, jednak w ostatnich miesiącach można zaobserwować drastyczne wzrosty cen na rynku budowlanym i konieczne było dołożenie brakującej kwoty. Koniec inwestycji planowany jest na IV kwartał przyszłego roku. Prace wykona Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Ebud-Przemysłówka, która wykonała również hotel Cukierni Sowa. Projekt przygotowała Pracownia Projektowa Sound&Space Robert Lebioda.

O przeznaczeniu budynku zadecydowali mieszkańcy, którzy chcieli aby w środku powstała scena teatralna uwzględniająca repertuar dla dzieci i młodzieży. Na widowni sali teatralnej będzie mogło zasiąść około 200 widzów. W części obiektu z salą znajdą się również zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami i pomieszczeniami obsługi widzów, foyer, szatnie. Na drugiej kondygnacji w północnej części budynku funkcjonować ma zaplecze biurowe. Główne sanitariaty zlokalizowane będą w kondygnacji podziemnej. Zabytkowy budynek znajdujący się we wschodniej części działki z dwuspadowym dachem poddany zostanie natomiast rewitalizacji. Funkcjonować ma w nim m.in. kawiarnia.

Ostatnie zdjęcie w galerii przedstawia pierwsze prace, które rozpoczęły się w ostatnich dniach. Na początek opróżniane są wnętrza budynku. Zdjęcia stanu przed inwestycją powstały dwa lata temu, od tego czasu nie zaszły większe zmiany. Wizualizacje zostały udostępnione przez Urząd Miasta.

[Hala Targowa] Jak to się robi w innych miastach?

Kilka dni temu miasto ogłosiło konsultacje społeczne, które mają dać odpowiedź jak zagospodarować halę targową. Jak dzisiaj funkcjonują hale targowe w Europie, które powstały w podobnym okresie?

W konsultacjach społecznych może wziąć udział każdy. Pojawiają się różne pomysły, lepsze bądź gorsze, zależy kto je ocenia. Kiedy w środę wrzuciłem wpis z informacją o starcie konsultacji bardzo często jako wzór pisaliście o Hali Koszyki w Warszawie. Czy to jest dobry wybór? Pod względem zagospodarowania na pewno tak, ale czy w Bydgoszczy jest wystarczająco dużo klientów na który nastawiły się Koszyki?

W dzisiejszym wpisie postaram się Wam pokazać 9 hal w różnych krajach i ich zastosowanie. Większość zdjęć obiektów jest mojego autorstwa. Zwiedzając kolejne europejskie miasta zawsze staram się odwiedzić halę targową stojącą w centrum miasta (jeśli taka jest). Część propozycji podsyłaliście na Facebooku. Ograniczyłem się do konstrukcji wybudowanych na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to powstała bydgoska hala.
Zachęcam do zgłaszania swoich propozycji na stronie www.bydgoszcz.pl/halatargowa. Może dzisiejszy wpis będzie to dla Was inspiracją do zaproponowania czegoś własnego?

Hala Koszyki (Warszawa) – hala powstała na początku XX wieku, zburzona została w 2008 roku, mimo że była zabytkiem. Zgodę na wyburzenie wydał stołeczny konserwator zabytków, wyburzenie konieczne było z powodu katastrofalnego stanu budynku. Obiekt jednak został odtworzony pod koniec 2016 roku. W środku zdecydowano się zrobić coś na wzór galerii handlowej, w środku znajdziemy restauracje, sklepy zazwyczaj z drogimi produktami, winiarnie, księgarnię, drogerię, market i wielki bar stojący na środku głównej hali. Ceny są wysokie, jednak na warszawskim rynku nie brakuje chętnych do korzystania z jej usług. Po bokach i z tyłu hali dobudowano część biurową.

Hala Targowa (Wrocław) – hala powstała w 1908 roku. Budynek ma żelbetową konstrukcję, w tamtych czasach takie konstrukcje były nowością. Od samego początku hala pełni funkcję targowe, można w niej kupić niemal wszystko. Po bokach znajduje się antresola dzięki czemu hala ma dwa piętra handlowe.

Hala Targowa (Gdańsk) – obiekt zbudowano w 1986 roku. Hala od początku pełni funkcje handlowe. Kilkanaście lat temu przeprowadzono w środku badania archeologiczne, znaleziono pozostałości fundamentów kościoła, klasztoru i przykościelny cmentarz. Pozostałości fundamentów zostały wyeksponowane na najniższym piętrze. Zdjęcie wnętrza pochodzi ze strony hali.

Stará tržnica (Bratysława) – hala targowa powstała w 1910 roku. Przez 50 lat pełniła funkcje handlowe, przestała po wybudowaniu nowej która znajduje się około kilometr od starej. W latach 80-tych w budynku znajdowało się studio telewizyjne. Kilkanaście lat temu została odbudowana w oryginalnym kształcie. Dzisiaj obiekt jest wielofunkcyjny, hala może się dostosowywać do aktualnych potrzeb – może być halą targową, salą wykładową lub gospodarzem innych wydarzeń. W każdą sobotę w środku odbywa się targ gdzie głównie lokalni sprzedawcy i producenci mogą sprzedawać własne produkty (przyprawy, wędliny, sery, wino itp.). Ceny są wyższe niż w sklepach, jednak nie są wygórowane, dzięki temu miejsce to odwiedzają tłumy ludzi. W tygodniu roboczym w środku odbywają się koncerty, spektakle teatralne, konferencje. Pierwszeństwo mają imprezy skierowane dla ogółu mieszkańców. Wszelkie wydarzenia muszą się skończyć do 22.

Központi Vásárcsarnok (Budapeszt) – największa hala targowa w stolicy Węgier, powstała w 1897 roku. Budynek o konstrukcji stalowej, podczas budowy przewidziano miejsce dla 7000 stoisk (każdy po powierzchni 2m2), do środka mogły wjeżdżać pociągi. Po II Wojnie Światowej w środku pojawiły się zabudowane stragany, które wprowadziły sporo syfu do środka (na jednej ze stron węgierskich znalazłem informację o „slumsach”). Na początku lat 90-tych budynek przeszedł remont, zabudowane stragany uporządkowano, ale nie zlikwidowano. W podziemiach znajduje się market. Autorem zdjęcia wnętrz hali jest Randy Connolly.

Vanha kauppahalli (Helsinki) – hala targowa otwarta w 1889 roku. W momencie otwarcia miała 120 boksów oraz 6 sklepów. Od 1995 roku sprzedawane są tutaj produkty spożywcze z całej Europy, jak twierdzi strona internetowa hali aktualnie wybór produktów jest tutaj lepszy i bardziej zróżnicowany niż kiedykolwiek wcześniej. Zdjęcie autorstwa Simon Collison.

Tsentralni Hali (Sofia) – centralna hala targowa powstała w 1911 roku. Od samego początku obiekt służył handlowi. Hala została zamknięta na 12 lat (1988-2000) na czas remontu. Obecnie handel prowadzony jest na trzech poziomach, można tutaj kupić w zasadzie wszystko, głównie produkty spożywcze. W piwnicy znajduje się bułgarski odpowiednich baru mlecznego oraz market.

Mercato Centrale (Florencja) – budynek powstał w 1874 roku. Od samego początku służył handlowi. Początkowo sprzedawano tutaj mięso, pieczywo i ryby. W 1979 dobudowano w środku dodatkowe piętro na którym swoje stoiska mieli sprzedawcy owoców i warzyw. Sprzedaż owoców i warzyw przeszła kryzys po pojawieniu się marketów, dlatego od 2014 roku na piętrze ulokowano restauracje. Zdjęcie autorstwa Sailko.

Halės turgavietė (Wilno) – budynek powstał w 1906 roku. Od początku pełnił funkcje handlowe. Około 2006 roku obiekt został wyremontowany, a plac targowy obok budynku został zadaszony szklano-stalową konstrukcją. W obiekcie można kupić głównie produkty spożywcze. Zdjęcie pochodzi z oficjalnej strony hali targowej oraz Alma Pater.

Większość obiektów przedstawionych powyżej nieprzerwanie pełni tylko funkcje handlowe. Wyjątkiem jest hala w Bratysławie, która tylko w weekendy zamienia się w targowisko, a w tygodniu roboczym pełni funkcje kulturalne. Niektóre z nich oferują niemal wszystko od warzyw, przez mięso, chemię domową do chińskiej drobnicy. Zazwyczaj widać jednak starania aby sprzedawano tam lokalne produkty, a przynajmniej żeby te produkty dominowały.
Wydaje się, że najgorszym rozwiązaniem jest sprzedaż ubrań, często kiepskiej jakości. W ostatnich latach funkcjonowania bydgoskiej hali właśnie te produkty dominowały. Ostatnie lata funkcjonowania bydgoskiej hali to również coraz gorszy stan straganów, które przypominają stan hali w Budapeszcie z czasów zimnej wojny (z opisu) – tzn. tworzenie się „slumsów”. W dzisiejszych czasach nie ma to szans przyciągnąć kogokolwiek.

A Wy jakie funkcje byście umieścili w środku? Dopuszczanie umieszczenie tam również marketu (w podziemiach)? Co byście chcieli na placu gdzie dzisiaj sprzedaje się wiązanki pogrzebowe? Może trzeba go zabudować? Dajcie znać w komentarzach!

[Hala Targowa] Start konsultacji społecznych

Rozpoczęły się konsultacje społeczne na temat zagospodarowania hali targowej. Obiekt od lat podupada, miasto chce w nim przywrócić życie.

Hala targowa przy ulicy Magdzińskiego powstała w 1906 roku, zaprojektowana została dla celów handlowych. Po otwarciu w hali znajdowało się 96 stoisk oraz mieszkanie dla inspektora hali, gabinet weterynaryjny i komisariat policji. Od 1924 roku hala została przejęta przez Dyrekcję Rzeźni Miejskiej, która zlokalizowała tutaj 66 stoisk z mięsem (jatek) oraz 14 stoisk z basenami dla ryb, natomiast w piwnicy sprzedawano drób i nabiał. Po wojnie (w 1949 roku) hala została przekazana we władanie Bydgoskiej Spółdzielni Spożywców „Społem”. W 2010 roku wykonano remont elewacji, jednak remont niewiele zmienił w jej zarządzaniu. W ostatnich latach z hali wyprowadzało się coraz więcej sprzedawców, z tego powodu pod koniec 2016 roku obiekt został kupiony przez Urząd Miasta Bydgoszcz za kwotę 5 milionów złotych. Dzisiaj w budynku funkcjonuje jedno stoisko.
Po przejęciu hali miasto zleciło ekspertyzę stanu technicznego. Ekspertyza wykazała, że konstrukcja jest w dobrym stanie technicznym i obędzie się bez większych remontów. Obecnie miasto poszukuje funkcji dla budynku, dlatego 3 kwietnia rozpoczęły się konsultacje społeczne. Mają one dać odpowiedź na pytanie czego oczekują mieszkańcy Bydgoszczy.

„Wiekowa hala wróciła pod skrzydła miasta z końcem 2016 roku. W ubiegłym roku rozpoczęliśmy przygotowania do jej remontu. Jednocześnie chcemy określić sposób wykorzystania wyjątkowego gmachu w salonie miasta. Szukamy rozwiązań, które tchną w halę drugie życie. Zależy nam, by obiekt budował markę Bydgoszczy i stał się atrakcyjnym miejscem zarówno dla bydgoszczan, jak i turystów. W „Bydgoskiej Burzy Mózgów” może wziąć udział każdy. Pomysły można zgłaszać poprzez stronę www.bydgoszcz.pl/halatargowa lub wypełniając okolicznościową pocztówkę dostępną w siedzibach urzędu. Wypełnioną pocztówkę będzie można wrzucić do dedykowanej konsultacjom urny.” – czytamy w notatce prasowej jaką Bydgoszcz w budowie otrzymała z Urzędu Miasta.

W niedzielę 15 kwietnia o godzinie 11 będzie można zobaczyć wnętrza hali, nie tylko te obecnie dostępne. W czasie konsultacji odbędzie się również konkurs na najpiękniejsze zdjęcie obiektu, a studenci Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego będą mogli wziąć udział w konkursie na najlepsze aranżacje wnętrz po remoncie.

Po wybraniu funkcji obiektu w publicznym przetargu zostanie wybrany operator. Jak zapewniają przedstawiciele Urzędu Miasta w przetargu będzie brany pod uwagę przede wszystkim czas w jakim operator zamierza przystosować halę do użytku i najlepsze dopasowanie oferty do wybranej funkcji. Chętni operatorzy będą musieli również przedstawić swoje propozycje czynszu za jaki będą gotowi wynajmować obiekt, jednak ma to mieć niewielkie znaczenie przy wyborze.

Konsultacje rozpoczęły się 3 kwietnia i potrwają do końca miesiąca. Zachęcam do pozostawienia swojego głosu w sprawie zagospodarowania tego obiektu!



Chcesz wysłać załącznik? Napisz bezpośrednio: bydgoszczwbudowie@gmail.com