środa, 18 Wrzesień 2019

[Bernardyńska 13] Rozbiórki

Trwa przebudowa dawnego biurowca Projprzem na 3-gwiazdkowy hotel. 55-letni budynek wkrótce dostanie nowe życie.

Biurowiec Projprzem to konstrukcja wybudowana w 1964 roku według projektu Witolda Jańczaka. Obiekt powstał na skrzyżowaniu ulicy Bernardyńskiej i Stary Port. Przez ponad pół wieku wrósł w krajobraz miasta.

Budynek powstał na potrzeby firmy Projprzem. I od początku do końca właśnie w tym miejscu miała swoją siedzibę. Dzisiaj firma jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych, a od kilku lat jej głównym udziałowcem jest Grupa Kapitałowa Immobile. Kilka tygodni temu wszystkie spółki należące do Grupy przeniosły swoją działalność do biurowca Immobile K3, który powstał na zlecenie innej spółki zależnej – CDI Konsultanci Budowlani.

Grupa Kapitałowa Immobile zdecydowała się wykorzystać wyprowadzkę spółki Projprzem z Bernardyńskiej i rozpoczęła przebudowę obiektu na hotel.

Hotel z widokiem na centrum

Immobile to firma, która działa w branży budowlanej, przemyśle i hotelarstwie. I to właśnie doświadczenie w tej ostatniej branży pozwoliło na znalezienie nowej funkcji dla biurowca. O planach inwestora informowałem już w styczniu tego roku, wtedy też firma udostępniła wizualizacje przyszłego 3-gwiazdkowego hotelu sieci Focus Hotels.

projprzem hotel
Źródło wizualizacji: CDI Konsultanci Budowlani

Sieć ma w swoim portfolio ma budynki w Gdańsku, Sopocie, Lublinie, Łodzi, Szczecinie, Chorzowie, Inowrocławiu, Poznaniu, a także Bydgoszczy – Hotel pod Orłem i Focus Hotels przy ulicy Modrzewiowej.

Plany inwestora – spółki Hotel 1 zakładają drastyczną zmianę zewnętrznego wyglądu budynku. Zamontowana kilkanaście lat temu elewacja powoli jest demontowana. Zastąpi ją nowa, w większości szklana fasada.

Pierwsze poważniejsze prace przy ulicy Bernardyńskiej rozpoczęły się w lipcu. Pracę rozpoczęto od opróżniania pomieszczeń z pozostałości po poprzednich najemcach. Ta część zadania trwa właściwie do dzisiaj. Na parterze można jeszcze spotkać recepcję, a na najwyższych piętrach wykładzinę, która stawia spory opór w zrywaniu.

Niewiele później wokół budynku postawiono pierwsze rusztowania, które w przyszłym tygodniu powinny zakryć już cały budynek. Równocześnie we wnętrzach ekipy przystąpiły do wyburzania zbędnych ścian. Trwają też prace przy stawianiu nowych ścian, zamurowywaniu zbędnych otworów okiennych i drzwiowych.

Niedługo mają się zacząć prace przy demontażu kilkudziesięcioletniej windy.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem to budowa zakończy się jesienią przyszłego roku. Inwestorem jest spółka Hotel 1, natomiast za projekt odpowiada Grupa Projektowa Piotr Bartkowiak.

[Teatr Kameralny] Wrzesień 2019

Przy Rybim Rynku powstaje Teatr Kameralny. Obecnie wykonawca obiektu prowadzi prace przy stropie pomiędzy parterem, a pierwszym piętrem.

Teatr Kameralny będzie drugą bydgoską sceną teatralną. Obiekt o powierzchni ponad 3400 m2 powstaje przy Rybim Rynku. Wcześniej w tym miejscu stał opuszczony budynek, który początkowo pełnił funkcję restauracji z kręgielnią. Z czasem, po rozbudowie, pojawił się w nim teatr.

Po kolejnej rozbudowie w 1956 roku budynek zyskał formę w której przetrwał do ubiegłego roku. Władze miasta utworzyły wtedy w nim drugą scenę teatralną. Obiekt trzeba było zamknąć w 1988 roku z powodu niespełniania przepisów przeciwpożarowych. Przez kolejne lata pełnił funkcję magazynu Opery Nova, a z czasem całkowicie go zamknięto.

Zniszczony obiekt zaczęto rozebrać w maju ubiegłego roku. Pierwotnie zakładano rozbiórkę wszystkiego oprócz niewielkiego domku z dwuspadowym dachem oraz ślepej ściany od ulicy Podwale. Jednak w czasie prowadzonych rozbiórek ściana się częściowo zawaliła.

Projekt

Teatr Kameralny to 3-kondygnacyjny budynek, który oprócz sceny teatralnej będzie posiadał restaurację. Na parterze projektanci zaplanowali salę z widownią na około 200 osób, zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami, pomieszczenia obsługi widzów, kawiarnię, a także foyer i szatnie. Natomiast na piętrze zaprojektowano zaplecze biurowe. Pod budynkiem znajdzie się również kondygnacja podziemna, tam przewidziano główne sanitariaty.

Dokładną funkcję powstającego teatru wybrali mieszkańcy Bydgoszczy. W konsultacjach społecznych większość głosujących opowiedziało się za utworzeniem sceny teatralnej uwzględniającej repertuar dla dzieci i młodzieży. Na scenie będzie również możliwa prezentacja form dramatycznych i muzycznych.

teatr kameralny
Wizualizacja budynku. Źródło: UMB
Budowa

Generalnym wykonawcą inwestycji jest firma Ebud-Przemysłówka. Firma przystąpiła do budowy w maju ubiegłego roku. Pracę rozpoczęto od rozbiórki opuszczonego budynku. Ten etap prac trwał do IV kwartału 2018 roku. Krótko po tym na plac budowy weszli archeolodzy. Badania były ważne, ponieważ w okolicy przepływała kiedyś fosa zamkowa i spodziewano się wykopać ciekawe rzeczy. Przewidywania były trafne. Badacze natrafili na kilka znalezisk. Były to między innymi pozostałości drewnianej konstrukcji z XVI wieku, pozostałości palisady, szczątków fortyfikacji i wielu innych drewnianych elementów.

Archeolodzy podejrzewają, że znaleziska to pozostałości bramy miejskiej, a także mostu który prowadził od bramy do zamku. Po zakończonych wykopaliskach wszystkie rzeczy zostały zinwentaryzowane, a pobrane próbki trafiły na badania dendrologiczne.

Wraz z końcem wykopalisk budowa mogła przyspieszyć. Wiosną budowlańcy wykonali płytę fundamentową, w czerwcu informowałem o pracach przy stropie pomiędzy piwnicą, a parterem. Obecnie między innymi trwa montaż stropu pomiędzy parterem, a pierwszym piętrem. Przybywa też ścian.

Budowa, według pierwotnego terminu, miała się zakończyć w IV kwartale tego roku. Łączny koszt budowy to około 26,5 mln złotych.

[Przystań RTW Bydgostia] Wrzesień 2019

Rozbudowana przystań wioślarska klubu RTW Bydgostia powinna być gotowa pod koniec tego roku. Obecnie trwa budowa nowej części, trzeba jeszcze przebudować starą.

Przy ulicy Żupy rozbudowywana jest przystań wioślarska RTW Bydgostia. Inwestycję realizuje bydgoska firma Ebud-Przemysłówka. Obiekt, w połączeniu z wyremontowaną starą częścią, będzie miał około 2250 m2 powierzchni użytkowej. Oba budynku połączy stalowa kładka.

W nowej części zaplanowano miejsce na recepcję, pomieszczenia sanitarne, hangar na łodzie wiosłowe, szatnie, biura, salę konferencyjną, salę sportową, a także pokoje noclegowe. Przy budynku wykonawca buduje parking, zamontuje pomosty pływające przy przebudowanych nabrzeżach, pojawi się też uporządkowana zieleń. Na granicy terenu należącego do RTW Bydgostia i Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego wykonawca buduje zadaszony awanport. Gotowe są już ściany, zamontowano też stalowe dźwigary dachu.

przystań rtw bydgostia

Projektanci zaplanowali wykończenie nowej konstrukcji tynkiem z detalami z betonu, stali o drewna. Natomiast starej białym tynkiem.

Inwestycja rozpoczęła się w lipcu ubiegłego roku. Wykonawca wyburzył wtedy istniejącą zabudowę, która kolidowała z inwestycją. W październiku firma przystąpiła do wznoszenia budynku oraz przebudowy nabrzeży. Nowa część, według dokumentacji przetargowej, miała być gotowa w połowie roku. Natomiast remont starej części powinien się zacząć po ukończeniu nowej i skończyć pół roku później.

Koszt inwestycji wyniesie 24,3 mln złotych. Projekt przystani wykonała pracownia ProstyDom z Gliwic.

RTW Bydgostia

Rozbudowana przystań to docenienie sukcesów klubu RTW Bydgostia. Klubu, który od ponad 90 lat szkoli wioślarzy. W tym czasie jego podopieczni zdobywali medale mistrzostw Polski, Europy, świata i Igrzysk Olimpijskich. Obecnie jest najbardziej utytułowanym klubem wioślarskim w Polsce, który nieprzerwanie od 26 lat, z ogromną przewagą, zdobywa Drużynowe Mistrzostwo Polski w tej dyscyplinie.

Przy ulicy Żupy trenowało wielu olimpijczyków. Dziesięciu z nich zdobyło osiem medali, w tym sześć dla Polski i dwa dla Litwy. Złote medali zdobyli Robert Sycz (2000, 2004) oraz Magdalena Fularczyk-Kozłowska i Natalia Madaj (2016). Srebrne Bartłomiej Pawełczak i Miłosz Bernatajtys (2008) oraz Mindaugas Griškonis i Saulius Ritter (2016, dla Litwy). Natomiast brązowe Magdalena Fularczyk (2012), Monika Ciaciuch (2016) oraz Donata Vištartaitė i Milda Valčiukaitė (2016, dla Litwy).

[LK18] Remont wiaduktu kolejowego nad ulicą Grunwaldzką #2

Trwa remont wiaduktu kolejowego na ulicą Grunwaldzką, w rejonie ulicy Czarna Droga. Obiekt jest częścią linii kolejowej nr 18, która łączy Kutno, Toruń, Bydgoszcz i Piłę.

Po 40 latach istnienia wiadukt w rejonie ulicy Czarna Droga potrzebował pilnego remontu. Należący do PKP Polskie Linie Kolejowe obiekt nie był remontowany od wybudowania w 1978 roku. Doprowadziło to między innymi do przewrócenia się barierki w części pieszej. Zdarzenie miało miejsce w styczniu ubiegłego roku. Początkowo mówiono o dewastacji, jednak stan mocowania do podłoża był tak zły, że mogła się ona sama przewrócić. Na szczęście przechyliła się w kierunku chodnika i nie spadła na ruchliwą ulicę Grunwaldzką.

Po wielu miesiącach przepychanek dokonano doraźnego remontu. Przerzucanie odpowiedzialności miało miejsce pomiędzy właścicielem obiektu – PKP Polskie Linie Kolejowe, a Zarządem Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej. Ostatecznie prace przywracające poprzedni stan wykonała miejska spółka.

Remont

Prace remontowe rozpoczęły się 10 kwietnia tego roku. W tym dniu wykonawca zamknął przejście dla pieszych. Kilka dni później rozpoczął prace na torowisku. Przez dłuższy czas pociągi musiały poruszać się po obiekcie wahadłowo.

Inwestycję wartą 3,2 mln złotych wykonuje siedlecka firma PRB Mosty Tomasz Gorzała. Szczegóły inwestycji nie są znane. PKP Polskie Linie Kolejowe odmówiły mi udostępnienia dokumentacji projektowej, ponieważ według nich nie jest to informacja publiczna. Nie odpowiedziano mi również na temat terminu realizacji.

Wiadomo jedynie, że Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej chciał, aby na wiadukcie powstała również infrastruktura rowerowa. Jednak PKP Polskie Linie kolejowe odmówiły twierdząc, że było już za późno na zmiany. Udało się jedynie podwyższyć barierki, a także zamontować rynny rowerowe na schodach.

Kolejne ułatwienia – tj. budowa dojazdów rowerowych wymaga wykonania dokładnej analizy techniczno-ekonomicznej, podjęcia decyzji o realizacji inwestycji przez Miasto Bydgoszcz, sporządzenia i uzgodnienia dokumentacji projektowej wraz z uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie ma jednak większych szans na realizację pomysłu, ponieważ brakuje tam miejsca i konieczne byłoby ryzykowne wcięcie się w nasyp kolejowy, a także wycięcie drzew.

[Remonty kamienic] Sierpień 2019 cz. 2

W ostatnim czasie remontuje lub remontowało się kilkadziesiąt kamienic. Dzięki temu musiałem w tym miesiącu opublikować dwa wpisy z ich przeglądem. Wraz z kamienicami pięknieją też inne zabytkowe budynki.

W Bydgoszczy dominują kamienice z XIX i XX wieku, wtedy miasto bardzo szybko się rozwijało. W budownictwie miejskim obiekty te są znane znacznie, znacznie wcześniej. Kamienica to budynek mieszkalny, który zbudowano w zwartej zabudowie miejskiej. Charakteryzuje się (zazwyczaj) brakiem okien w bocznych ścianach. Wszystko po to, żeby w każdej chwili można było dobudować do niej kolejny budynek.

Sierpniowy przegląd remontowanych kamienic to dwuczęściowy wpis w którym pokazałem nie tylko remonty typowych kamienic. Pojawiło się w nim też kilka zabytkowych obiektów. W pierwszej części pojawiło się Szkolne Schronisko Młodzieżowe przy ulicy Sowińskiego. Natomiast dzisiaj Bydgoski Zespół Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych przy ulicy Traugutta, a także Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stoi na placu Piastowskim.

Dzisiaj pierwszy raz pokazuję też remonty kamienic z drona. Przy okazji wykonywania innych zdjęć udało się zauważyć dwa remonty dachów, których z poziomu ziemi nie było widać. Łącznie w galerii możecie zobaczyć trzy zakończone oraz jedenaście aktualnie trwających remontów elewacji i dachów.

Dajcie znać w komentarzach jeśli wiecie o jakimś remoncie. Pamiętajcie, że nie trzeba zakładać konta aby go zostawić. Możecie też skorzystać z formularza kontaktowego na dole strony. Tam już konieczne jest podanie prawdziwego maila, abym mógł Wam podziękować za zgłoszenie.

[Remonty kamienic] Sierpień 2019 cz. 1

Bydgoskie kamienice pięknieją z miesiąca na miesiąc. Dzięki kilkudziesięciu remontom rocznie widać efekty na ulicach. Właściciele nie zapominają również o remontach innych zabytkowych budynków.

Kamienica to budynek mieszkalny, który stoi w zwartej zabudowie miejskiej. Jeśli nie ma sąsiadki to zazwyczaj nie ma też okien w bocznych ścianach. Dzięki temu w każdej chwili można dobudować do niej kolejny budynek. Obiekty te w budownictwie miejskim pojawiają się już od średniowiecza. W Bydgoszczy dominują obiekty z XIX i XX wieku, czyli czasu najszybszego rozrostu miasta.

Przegląd remontowanych kamienic na Bydgoszcz w budowie pojawia się mniej lub bardziej regularnie. Pokazuję tutaj nie tylko remonty typowych kamienic. Zdarzają się też stare i zabytkowe budynki, których w mieście jest mniej i trudno je pokazać w osobnym wpisie. Ostatnie takie podsumowanie pojawiło się na stronie w połowie kwietnia. Od tego czasu sporo się zmieniło i w sierpniu konieczne jest zaprezentowanie remontów w dwóch częściach. Pierwszy, zawierający 15 inwestycji możecie zobaczyć dzisiaj. Drugi, o jeszcze nieokreślonej liczbie inwestycji, pojawi się w przyszłym tygodniu.

Dzisiaj możecie zobaczyć siedem trwających remontów oraz osiem zakończonych w ostatnich tygodniach. Te pierwsze to kamienice przy ulicach Bocianowo, Długosza, Fredry, Krasińskiego, Sowińskiego, Plac Piastowski, Świętojańska, Śniadeckich, a także Zduny. Te drugie to budynki przy Kościuszki, Królowej Jadwigi, Pomorskiej i Unii Lubelskiej.

W galerii umieszczono wszystkie przedstawione dzisiaj inwestycje w kolejności zrzut z mapy inwestycji z dokładną lokalizacją, zdjęcie przed remontem (mojego autorstwa lub screen z Google Street View) i zdjęcia trwającego lub zakończonego remontu.

Dajcie znać w komentarzach jeśli wiecie o jakimś remoncie. Pamiętajcie, że nie trzeba zakładać konta aby go zostawić. Możecie też skorzystać z formularza kontaktowego na dole strony. Tam już konieczne jest podanie prawdziwego maila, abym mógł Wam podziękować za zgłoszenie.

[Instytut Pamięci Narodowej] Sierpień 2019

Od kilku miesięcy trwa budowa biurowca, w którym swoją siedzibę będzie miał Instytut Pamięci Narodowej. Dwupiętrowy budynek powstaje w pobliżu placu Poznańskiego.

Instytut Pamięci Narodowej w Bydgoszczy to jedna z siedmiu delegatur państwowej instytucji powołanej w 1999 roku w celu gromadzenia i zarządzania dokumentami organów bezpieczeństwa państwa, ścigania zbrodni nazistowskich i komunistycznych oraz prowadzenie działalności edukacyjnej. Delegatura obecnie mieści się w budynku Urzędu Miasta, który stoi w pobliżu budowy.

Teren pod budowę biurowca przekazał Urząd Miasta, który w zamian otrzymał działki w miejscu przyszłego parku Akademickiego w Fordonie. Po tym jak zapewniono rezerwę terenową IPN rozpoczął przygotowania do realizacji inwestycji. W czerwcu 2017 roku wybrano biuro projektowe, które wykonało dokumentację budowlaną. Przetarg wygrało biuro PPA Podczaszy Pracownia Architektury z Krakowa, która jest również odpowiedzialna za projekt biurowca Urzędu Dozoru Technicznego przy ulicy Kamiennej.

W 2018 roku Instytut Pamięci Narodowej wybrał inwestora zastępczego i generalnego wykonawcę inwestycji. Tym pierwszym została firma Ekoinwestycje z Białegostoku, natomiast drugim konsorcjum firm Alstal i AGB Budownictwo.

Generalny wykonawca inwestycji rozpoczął prace budowlane na początku stycznia. W pierwszych tygodniach prowadzono prace ziemne pod nadzorem archeologów. Obecnie budynek ma już gotową kondygnację podziemną, w trakcie budowy jest parter. Prowadzone są też prace przy wznoszeniu ścian pierwszego piętra.

Budynek

Biurowiec zaprojektowany jest jako 4-kondygnacyjny obiekt z trzema nadziemnymi i jedną podziemną kondygnacją. Powierzchnia użytkowa biurowca ma wynieść 3664 m2. Na parterze inwestor zaplanował hol wejściowy, salę konferencyjną dla 150 osób, będą tam też pomieszczenia biurowe. Pierwsze piętro zarezerwowano na potrzeby archiwów i pomieszczeń związanych z czasową obróbką dokumentów. Na drugim znajdzie się sala narad, pomieszczenia techniczne, poczekalnia, a także pomieszczenia biurowe. Budynek będzie miał dwie klatki schodowe.

instytut pamięci narodowej
Źródło: mat. prasowe

Wykonawca na elewacji położy ceglaną płytkę klinkierową w kolorze szarym. Główne wejście do budynku projektanci zaplanowali od strony ulicy Grudziądzkiej. Wjazd do parkingu podziemnego zlokalizowano na tyłach budynku.

Prace budowlane mają się zakończyć na początku 2021 roku. Inwestycja pochłonie 37 mln złotych.

[Platanowy Park] Wiecha nad II etapem

W czwartek 8 sierpnia uroczyście zakończono wznoszenie konstrukcji drugiego etapu budowy kompleksu mieszkalno-usługowego Platanowy Park. Powstające budynki pomieszczą niemal 200 mieszkań.

W czwartkowe popołudnie pomiędzy fabryką Makrum, a budowanym Platanowym Parkiem odbyło się uroczyste zawieszenie wiechy. Tym samym zakończyło się wznoszenie kolejnych dwóch z kilkunastu budynków wielorodzinnych i usługowych na osiedlu Leśne. Uroczystość zawieszenia wiechy to tradycja w branży budowlanej. Jej korzenie pochodzą z czasów pogańskich, kiedy wierzono że duch mieszkający w drzewie, z którego pozyskano gałęzie do wieńca przechodzi w drewnianą konstrukcję budynku. Jest to święto budowlańców, dlatego w tym dniu nie może zabraknąć jedzenia, picia i oczywiście pracowników budujących obiekty.

platanowy park
Wiech tuż przed zawieszeniem na szczycie budynku w tle

Na terenie największej inwestycji deweloperskiej w Bydgoszczy zjawili się pracownicy firm, które ją realizują: Madej-Bud i CDI Konsultanci Budowlani, był też prezes Grupy Kapitałowej Immobile Rafał Jerzy, ambasador inwestycji i znany bydgoski krawiec Karol Włodarski oraz przedstawiciele pracowni projektowej CDF Architekci.

Po tym jak wiecha zawisła na szczycie najwyższej części budynku wszyscy zgromadzeni goście mogli obejrzeć budowę od środka, a także skorzystać z poczęstunku.

Platanowy Park

Kompleks mieszkalno-usługowy Platanowy Park powstaje w kwartale ulic Leśna, Dwernickiego, Sułkowskiego i Kamienna na osiedlu Leśnym. Kolejne budynki budowane są w miejscu sukcesywnie wyburzanej fabryki Makrum. Pierwsze prace wystartowały w 2014 roku, wtedy inwestor – CDI Konsultanci Budowlani (spółka wchodząca w skład Grupy Kapitałowej Immobile) rozpoczął budowę dwóch budynków wielorodzinnych. Budynki stanowiły tzw. etap 0.

Wizualizacja całego kompleksu Platanowy Park

Projekt kompleksu przygotowało poznańskie biuro architektoniczne CDF Architekci. Na około 10 hektarach zdecydowano wybudować około 110 tys. m2, w tym kilkanaście budynków wielorodzinnych, budynki biurowe oraz hotel. Dominującą rolę miała pełnić funkcja mieszkalna i to właśnie mieszkania obecnie powstają. Wiecha zawisła dzisiaj na budynkiem nr 5 i 6.

Do tej pory zbudowano 292 mieszkań i 25 lokali użytkowych. W realizowanym II Etapie powstaje kolejnych 195 mieszkań, a także 5 lokali użytkowych. Budynki są wyższe niż te już ukończone. Szczególnie obiekt od strony obecnej fabryki Makrum, który ma od pięciu do dziewięciu pięter.

Pod budynkami wykonawcy inwestycji budują podziemne garaże, tak aby maksymalnie wyeliminować ruch samochodów wewnątrz osiedla. W II Etapie konstrukcja garażowa ta jest szczególnie ciekawa, ponieważ inwestor postanowił zrezygnować z dwóch poziomów na rzecz jednej wielkiej hali z platformami parkingowymi. Przy trzech ścianach hali zaplanowano niezależne platformy to znaczy, że część samochodów będzie chowała się pod poziom 0 parkingu. Dzięki temu przyszli mieszkańcy nie będą musieli wyjeżdżać samochodem stojącym na dolnym poziomie, żeby wyjechać samochodem stojącym na górnym. Na środku znajdą się miejsca do montażu platform zależnych (trzeba wyjechać jednym pojazdem, żeby wyjechać drugim). Łącznie w hali powstanie 217 miejsc postojowych. Urządzenia dostarczy firma Modulo, która również jest jedną ze spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej Immobile. Więcej o parkingach pisałem tutaj.

Koniec realizacji pokazanych we wpisie budynków planowany jest na IV kwartał 2020 roku. Trwają już przygotowania do budowy kolejnego etapu wielorodzinnego oraz do rozbiórki ostatniej hali fabryki Makrum.

[Młyny Rothera] Rok rewitalizacji

Młyny Rothera na Wyspie Młyńskiej przechodzą kompleksową rewitalizację. Inwestycję, od ponad roku, realizuje firma Budimex.

Rewitalizacja Młynów Rothera to prawdopodobnie jedna z najważniejszych inwestycji wpływających na wizerunek Bydgoszczy. Ogromny obiekt od wielu lat stał opuszczony na środku Wyspy Młyńskiej – popularnych terenów zielonych w sercu miasta. Mimo, że jest bardzo ważna ze względu na odbiór Bydgoszczy wśród turystów i mieszkańców to praktycznie nie istnieje w mediach. Czasami jakiś portal podchwyci temat z miejskiej strony internetowej. W ostatnim półroczu prawdopodobnie częściej pisało się o wyborach na przyszłego dyrektora ukończonych Młynów niż o samej inwestycji. Sam dwukrotnie próbowałem się dostać na budowę. Raz odmówiono mi w biurze budowy, drugi raz zapewniono że Urząd Miasta zorganizuje wejście do budynku. Do dzisiaj jednak to się nie stało.

Urząd Miasta rozpoczął prace przy Młynach po ich przejęciu od firmy Nordic Development w 2013 roku. W I etapie przeprowadzono prace zabezpieczające obiekt przed dalszą degradacją. Naprawiono dach, odnowiono część ścian zewnętrznych. Prace adaptacyjne budynku ruszyły w lipcu ubiegłego roku, kiedy to wybrano wykonawcę prac – firmę Budimex. Firma zdecydowała się wykonać zadanie za 92,1 mln złotych.

Gotowy jest już żelbetowy strop nad halą garażową. Obecnie prace trwają na wielu frontach. Ekipy budowlane odnawiają komin, który ze względu na zły stan techniczny trzeba było częściowo rozebrać i odbudować z oryginalnych cegieł. W budynku, jak zapewnia miejski portal, rozpoczęto wypełnianie oryginalnymi cegłami drewnianego szkieletu ścian zewnętrznych, który wcześniej naprawiono i częściowo wymieniono.

Wykonawca pracuje również przy układaniu instalacji sanitarnych, wodnych, elektrycznych. Najbardziej zaawansowane prace są w spichrzu zbożowym (od strony Mariny). W spichrzu mącznym trwają prace przy zabezpieczaniu, a także wzmacnianiu drewnianej konstrukcji. Kończą się prace przy odnawianiu elewacji zewnętrznych.

Prace realizowane są pod nadzorem konserwatorskim. Inwestycja ma się zakończyć do końca tego roku.

Zakres inwestycji

Realizowany rewitalizacja Młynów zakłada między innymi montaż stolarki okiennej w kolorze drewna naturalnego, budowę stropów pomiędzy piętrami, a także wymianę uszkodzonych drewnianych elementów konstrukcji obiektu. Te dwie ostatnie mają za zadanie wzmocnić konstrukcję oraz pozwolić lepiej zagospodarować obiekt.

Młyny Rothera mają być zabezpieczone przed powstaniem pożaru. W środku inwestor zaplanował montaż pięciu wind (trzech osobowych i dwóch towarowych). Powstaną też nowe klatki schodowe, a stare będą dostosowane do wymogów przeciwpożarowych. Do budynku będzie prowadziło nowe wejście zlokalizowane od strony ulicy Mennica. W tym celu konieczna jest zmiana organizacja ruchu na istniejącym parkingu.

Młyny Rothera

Na środku dziedzińca (przy kominie) zaplanowano odbudowę pomieszczeń dawnej kotłowni, w środku planuje się zlokalizowanie kawiarni. Wzdłuż lokalu wykonawca ma za zadanie zamontować lekkie zadaszenie z białych żagli. Nad nowymi pomieszczenia zaplanowano taras widokowo-rekreacyjny z którego będzie można obserwować zielone tereny Wyspy Młyńskiej, a także wejście do szaletu miejskiego (tyły amfiteatru). Miasto planuje nieco przebudować amfiteatr (obniżyć go), ale nie wiadomo kiedy. Wzdłuż tarasu popłynie woda, będzie to nawiązanie do przeszłości obiektu. Pod częścią tarasu wykonawca buduje parking podziemny.

W środku znajdzie się miejsce dla ekspozycji nazwanych „Ogrody Wody”, „Muzeum Mózgu” i „Bydgoskie Dziedzictwo Kultury Przemysłowej”. Całością ma się opiekować nowa instytucja powołana przez Radę Miasta – Park Kultury.

[Trasa Uniwersytecka] Oficjalny koniec inwestycji

Dzisiaj (tj. 2 sierpnia 2019) w godzinach popołudniowych zostanie otwarta Trasa Uniwersytecka na odcinku Wojska Polskiego – Glinki. Po wczorajszej, pozytywnej decyzji wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego możliwe jest wpuszczenie kierowców na nowy wiadukt.

Trasa Uniwersytecka to droga łącząca osiedle Leśne, Bielawy, Bocianowo i okoliczne osiedla z Glinkami, Wzgórzem Wolności i Kapuściskami. Z założenia ma odciążyć zakorkowaną aleję Jana Pawła II i ulicę Kujawską. Połączenie możliwe jest z pominięciem ulicy Jagiellońskiej i Toruńskiej, dzięki czemu przemieszczanie się na wyżej wymienionych kierunkach staje się szybsze.

Trasę realizowano w dwóch etapach. Pierwszy zakładał budowę połączenia ulicy Ogińskiego z Wojska Polskiego. W ramach inwestycji powstał most z charakterystycznym, zielonym pylonem oraz czerwona kładka nad drogą. Pierwszy etap, zapoczątkowany jeszcze przez byłego prezydenta Konstantego Dombrowicza rozpoczął się jesienią 2010 roku. Była to dla mnie jedna z pierwszych (po budowie linii tramwajowej do dworca kolejowego), którą regularnie zacząłem fotografować.

trasa uniwersytecka
Grudzień 2010. Początkowa faza prac budowy I etapu

Budowa pierwszego etapu zakończyła się w 12 grudnia 2013 roku. Już sam most znacznie usprawnił przemieszczanie się po mieście. W pierwszym tygodniu jego funkcjonowania zniknęły nawet korki na ulicy Kujawskiej. Z czasem sytuacja na Kujawskiej wróciła do normy, natomiast mieszkańcy przyzwyczaili się do ogromnego pylonu stojącego przy Brdzie.

trasa uniwersytecka
Pylon mostu Uniwersyteckiego, w tle kładka nad Trasą

Drugi etap zakładał budowę drogi łączącej ulicę Wojska Polskiego z Ujejskiego i dalej przez wiadukt z ulicą Glinki. Odcinek ma niecałe 500 metrów długości. W ramach inwestycji wykonawca przebudował też ulicę Glinki od Ujejskiego do Magnuszewskiej oraz zbudował skrzyżowanie ulicy Glinki, Cmentarnej, łącznicy z Jana Pawła II i Trasy Uniwersyteckiej. Powstały ronda na skrzyżowaniach ulicy Glinki i Magnuszewskiej, a także Glinki i Ujejskiego.

Inwestycję udało się rozpocząć 3,5 roku po uroczystym otwarciu pierwszego etapu. Wybrana w przetargu podbydgoska firma Kobylarnia rozpoczęła prace w maju 2017 roku. Pierwotnie budowa miała trwać nieco ponad rok. Jednak termin trzeba było co jakiś czas przesuwać. Wszystko przez to, że inwestycję rozpoczęto bez przejęcia wszystkich działek pod budowę.

Przez wiele miesięcy media szeroko opisywały spór Urzędu Miasta z częściowym właścicielem tartaku, który stał w miejscu wjazdu na nowy wiadukt. W tym czasie wojewoda bezskutecznie próbował wyłonić wykonawcę eksmisji tartaku. Udało się go wybrać dwukrotnie. Maszyny pierwszego wykonawcy spłonęły kilka dni przed rozpoczęciem eksmisji. Kolejny, w asyście kilkunastu policjantów wykonał swoje zadanie w grudniu 2018 roku. Pół roku po pierwotnym terminie zakończenia budowy.

Dopiero po eksmisji generalny wykonawca inwestycji mógł przystąpić do dokończenia prac. W maju tego roku udało się pozytywnie wykonać próby obciążeniowe nowego wiaduktu, natomiast na przełomie czerwca i lipca zakończyć budowę. Przez cały lipiec trwały odbiory. 1 sierpnia wojewódzki inspektorat nadzoru budowlanego wydał pozytywną decyzję w sprawie wiaduktu. Dzięki temu można było dzisiaj uruchomić całą trasę.

Nowym wiaduktem mają jeździć autobusy komunikacji miejskiej, jednak Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej do dzisiaj nie ogłosił jakie to będą linie. Mimo, że na decyzję miał kilkanaście miesięcy.

Trasa Uniwersytecka w liczbach

Cała trasa kosztowała ponad 234,4 mln złotych. Pierwszy etap zrealizowany w latach 2010-2013 kosztował 206,6 mln złotych. Natomiast drugi zrealizowany w latach 2017-2019 kosztował 27,8 mln złotych. Oba etapy wykonała firma Kobylarnia. Pierwszy jako partner w konsorcjum firm Przedsiębiorstwo Robót Mostowych Mosty-Łódź, Gotowski i Kobylarnia, natomiast drugi samodzielnie.

Charakterystyczny pylon mostu ma wysokość 68,7 metra i ma przypominać przenikające się podkowy o kształtach liter greckich alfa i omega. Pylony składają się ze 154 elementów ważących łącznie ponad 2000 ton.

Oprócz mostu powstała też kładka w parku na Wzgórzu Wolności oraz trzy wiadukty. Dwa z nich w ramach pierwszego etapu, natomiast trzeci w ramach zakończonej dzisiaj budowy. W latach 2010-2019 powstała trasa mająca długość ponad 2 kilometry (ponad 1,5 km w pierwszym etapie i 0,5 km w drugim).

W ramach drugiego etapu zasadzono niemal 300 lip, platanów, grusz, jesionów, głogów, a także czeremch. Pojawiło się prawie 5,4 tys. krzewów. Powstało również kilkaset metrów nowych dróg dla rowerów. Jednak najważniejsza część inwestycji – most Uniwersytecki nie posiada choćby metra drogi dla rowerów lub chodnika. Ciąg pieszo-rowerowy pod mostem stał się popularny w Polsce po jego zbudowaniu, kiedy okazało się że wykonawca ułożył slalom na płaskim terenie.

trasa uniwersytecka
„Śmieszka rowerowa”. Slalom wokół filarów Trasy. Wersja poprawiona – z dodanym ciągiem pieszo-rowerowym prowadzącym prosto

Przez wszystkie lata budowy wykonałem 2409 zdjęć z tego 1831 w latach 2010-2013 (pierwszy etap) oraz 578 w latach 2017-2019 (drugi etap). Zdjęcia z pierwszego etapu powstawały jeszcze przed uruchomieniem strony Bydgoszcz w Budowie, dlatego są dostępne publicznie tylko na międzynarodowym forum SkyScraperCity.



Podaj poprawny adres mailowy jeśli chcesz otrzymać odpowiedź na swoje pytanie.
Chcesz wysłać załącznik? Napisz bezpośrednio: bydgoszczwbudowie@gmail.com