środa, 18 Wrzesień 2019

[Bernardyńska 13] Rozbiórki

Trwa przebudowa dawnego biurowca Projprzem na 3-gwiazdkowy hotel. 55-letni budynek wkrótce dostanie nowe życie.

Biurowiec Projprzem to konstrukcja wybudowana w 1964 roku według projektu Witolda Jańczaka. Obiekt powstał na skrzyżowaniu ulicy Bernardyńskiej i Stary Port. Przez ponad pół wieku wrósł w krajobraz miasta.

Budynek powstał na potrzeby firmy Projprzem. I od początku do końca właśnie w tym miejscu miała swoją siedzibę. Dzisiaj firma jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych, a od kilku lat jej głównym udziałowcem jest Grupa Kapitałowa Immobile. Kilka tygodni temu wszystkie spółki należące do Grupy przeniosły swoją działalność do biurowca Immobile K3, który powstał na zlecenie innej spółki zależnej – CDI Konsultanci Budowlani.

Grupa Kapitałowa Immobile zdecydowała się wykorzystać wyprowadzkę spółki Projprzem z Bernardyńskiej i rozpoczęła przebudowę obiektu na hotel.

Hotel z widokiem na centrum

Immobile to firma, która działa w branży budowlanej, przemyśle i hotelarstwie. I to właśnie doświadczenie w tej ostatniej branży pozwoliło na znalezienie nowej funkcji dla biurowca. O planach inwestora informowałem już w styczniu tego roku, wtedy też firma udostępniła wizualizacje przyszłego 3-gwiazdkowego hotelu sieci Focus Hotels.

projprzem hotel
Źródło wizualizacji: CDI Konsultanci Budowlani

Sieć ma w swoim portfolio ma budynki w Gdańsku, Sopocie, Lublinie, Łodzi, Szczecinie, Chorzowie, Inowrocławiu, Poznaniu, a także Bydgoszczy – Hotel pod Orłem i Focus Hotels przy ulicy Modrzewiowej.

Plany inwestora – spółki Hotel 1 zakładają drastyczną zmianę zewnętrznego wyglądu budynku. Zamontowana kilkanaście lat temu elewacja powoli jest demontowana. Zastąpi ją nowa, w większości szklana fasada.

Pierwsze poważniejsze prace przy ulicy Bernardyńskiej rozpoczęły się w lipcu. Pracę rozpoczęto od opróżniania pomieszczeń z pozostałości po poprzednich najemcach. Ta część zadania trwa właściwie do dzisiaj. Na parterze można jeszcze spotkać recepcję, a na najwyższych piętrach wykładzinę, która stawia spory opór w zrywaniu.

Niewiele później wokół budynku postawiono pierwsze rusztowania, które w przyszłym tygodniu powinny zakryć już cały budynek. Równocześnie we wnętrzach ekipy przystąpiły do wyburzania zbędnych ścian. Trwają też prace przy stawianiu nowych ścian, zamurowywaniu zbędnych otworów okiennych i drzwiowych.

Niedługo mają się zacząć prace przy demontażu kilkudziesięcioletniej windy.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem to budowa zakończy się jesienią przyszłego roku. Inwestorem jest spółka Hotel 1, natomiast za projekt odpowiada Grupa Projektowa Piotr Bartkowiak.

[Teatr Kameralny] Wrzesień 2019

Przy Rybim Rynku powstaje Teatr Kameralny. Obecnie wykonawca obiektu prowadzi prace przy stropie pomiędzy parterem, a pierwszym piętrem.

Teatr Kameralny będzie drugą bydgoską sceną teatralną. Obiekt o powierzchni ponad 3400 m2 powstaje przy Rybim Rynku. Wcześniej w tym miejscu stał opuszczony budynek, który początkowo pełnił funkcję restauracji z kręgielnią. Z czasem, po rozbudowie, pojawił się w nim teatr.

Po kolejnej rozbudowie w 1956 roku budynek zyskał formę w której przetrwał do ubiegłego roku. Władze miasta utworzyły wtedy w nim drugą scenę teatralną. Obiekt trzeba było zamknąć w 1988 roku z powodu niespełniania przepisów przeciwpożarowych. Przez kolejne lata pełnił funkcję magazynu Opery Nova, a z czasem całkowicie go zamknięto.

Zniszczony obiekt zaczęto rozebrać w maju ubiegłego roku. Pierwotnie zakładano rozbiórkę wszystkiego oprócz niewielkiego domku z dwuspadowym dachem oraz ślepej ściany od ulicy Podwale. Jednak w czasie prowadzonych rozbiórek ściana się częściowo zawaliła.

Projekt

Teatr Kameralny to 3-kondygnacyjny budynek, który oprócz sceny teatralnej będzie posiadał restaurację. Na parterze projektanci zaplanowali salę z widownią na około 200 osób, zaplecze garderobiane z sanitariatami, hol wejściowy z kasami, pomieszczenia obsługi widzów, kawiarnię, a także foyer i szatnie. Natomiast na piętrze zaprojektowano zaplecze biurowe. Pod budynkiem znajdzie się również kondygnacja podziemna, tam przewidziano główne sanitariaty.

Dokładną funkcję powstającego teatru wybrali mieszkańcy Bydgoszczy. W konsultacjach społecznych większość głosujących opowiedziało się za utworzeniem sceny teatralnej uwzględniającej repertuar dla dzieci i młodzieży. Na scenie będzie również możliwa prezentacja form dramatycznych i muzycznych.

teatr kameralny
Wizualizacja budynku. Źródło: UMB
Budowa

Generalnym wykonawcą inwestycji jest firma Ebud-Przemysłówka. Firma przystąpiła do budowy w maju ubiegłego roku. Pracę rozpoczęto od rozbiórki opuszczonego budynku. Ten etap prac trwał do IV kwartału 2018 roku. Krótko po tym na plac budowy weszli archeolodzy. Badania były ważne, ponieważ w okolicy przepływała kiedyś fosa zamkowa i spodziewano się wykopać ciekawe rzeczy. Przewidywania były trafne. Badacze natrafili na kilka znalezisk. Były to między innymi pozostałości drewnianej konstrukcji z XVI wieku, pozostałości palisady, szczątków fortyfikacji i wielu innych drewnianych elementów.

Archeolodzy podejrzewają, że znaleziska to pozostałości bramy miejskiej, a także mostu który prowadził od bramy do zamku. Po zakończonych wykopaliskach wszystkie rzeczy zostały zinwentaryzowane, a pobrane próbki trafiły na badania dendrologiczne.

Wraz z końcem wykopalisk budowa mogła przyspieszyć. Wiosną budowlańcy wykonali płytę fundamentową, w czerwcu informowałem o pracach przy stropie pomiędzy piwnicą, a parterem. Obecnie między innymi trwa montaż stropu pomiędzy parterem, a pierwszym piętrem. Przybywa też ścian.

Budowa, według pierwotnego terminu, miała się zakończyć w IV kwartale tego roku. Łączny koszt budowy to około 26,5 mln złotych.

[Przystań RTW Bydgostia] Wrzesień 2019

Rozbudowana przystań wioślarska klubu RTW Bydgostia powinna być gotowa pod koniec tego roku. Obecnie trwa budowa nowej części, trzeba jeszcze przebudować starą.

Przy ulicy Żupy rozbudowywana jest przystań wioślarska RTW Bydgostia. Inwestycję realizuje bydgoska firma Ebud-Przemysłówka. Obiekt, w połączeniu z wyremontowaną starą częścią, będzie miał około 2250 m2 powierzchni użytkowej. Oba budynku połączy stalowa kładka.

W nowej części zaplanowano miejsce na recepcję, pomieszczenia sanitarne, hangar na łodzie wiosłowe, szatnie, biura, salę konferencyjną, salę sportową, a także pokoje noclegowe. Przy budynku wykonawca buduje parking, zamontuje pomosty pływające przy przebudowanych nabrzeżach, pojawi się też uporządkowana zieleń. Na granicy terenu należącego do RTW Bydgostia i Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego wykonawca buduje zadaszony awanport. Gotowe są już ściany, zamontowano też stalowe dźwigary dachu.

przystań rtw bydgostia

Projektanci zaplanowali wykończenie nowej konstrukcji tynkiem z detalami z betonu, stali o drewna. Natomiast starej białym tynkiem.

Inwestycja rozpoczęła się w lipcu ubiegłego roku. Wykonawca wyburzył wtedy istniejącą zabudowę, która kolidowała z inwestycją. W październiku firma przystąpiła do wznoszenia budynku oraz przebudowy nabrzeży. Nowa część, według dokumentacji przetargowej, miała być gotowa w połowie roku. Natomiast remont starej części powinien się zacząć po ukończeniu nowej i skończyć pół roku później.

Koszt inwestycji wyniesie 24,3 mln złotych. Projekt przystani wykonała pracownia ProstyDom z Gliwic.

RTW Bydgostia

Rozbudowana przystań to docenienie sukcesów klubu RTW Bydgostia. Klubu, który od ponad 90 lat szkoli wioślarzy. W tym czasie jego podopieczni zdobywali medale mistrzostw Polski, Europy, świata i Igrzysk Olimpijskich. Obecnie jest najbardziej utytułowanym klubem wioślarskim w Polsce, który nieprzerwanie od 26 lat, z ogromną przewagą, zdobywa Drużynowe Mistrzostwo Polski w tej dyscyplinie.

Przy ulicy Żupy trenowało wielu olimpijczyków. Dziesięciu z nich zdobyło osiem medali, w tym sześć dla Polski i dwa dla Litwy. Złote medali zdobyli Robert Sycz (2000, 2004) oraz Magdalena Fularczyk-Kozłowska i Natalia Madaj (2016). Srebrne Bartłomiej Pawełczak i Miłosz Bernatajtys (2008) oraz Mindaugas Griškonis i Saulius Ritter (2016, dla Litwy). Natomiast brązowe Magdalena Fularczyk (2012), Monika Ciaciuch (2016) oraz Donata Vištartaitė i Milda Valčiukaitė (2016, dla Litwy).

[LK18] Remont wiaduktu kolejowego nad ulicą Grunwaldzką #2

Trwa remont wiaduktu kolejowego na ulicą Grunwaldzką, w rejonie ulicy Czarna Droga. Obiekt jest częścią linii kolejowej nr 18, która łączy Kutno, Toruń, Bydgoszcz i Piłę.

Po 40 latach istnienia wiadukt w rejonie ulicy Czarna Droga potrzebował pilnego remontu. Należący do PKP Polskie Linie Kolejowe obiekt nie był remontowany od wybudowania w 1978 roku. Doprowadziło to między innymi do przewrócenia się barierki w części pieszej. Zdarzenie miało miejsce w styczniu ubiegłego roku. Początkowo mówiono o dewastacji, jednak stan mocowania do podłoża był tak zły, że mogła się ona sama przewrócić. Na szczęście przechyliła się w kierunku chodnika i nie spadła na ruchliwą ulicę Grunwaldzką.

Po wielu miesiącach przepychanek dokonano doraźnego remontu. Przerzucanie odpowiedzialności miało miejsce pomiędzy właścicielem obiektu – PKP Polskie Linie Kolejowe, a Zarządem Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej. Ostatecznie prace przywracające poprzedni stan wykonała miejska spółka.

Remont

Prace remontowe rozpoczęły się 10 kwietnia tego roku. W tym dniu wykonawca zamknął przejście dla pieszych. Kilka dni później rozpoczął prace na torowisku. Przez dłuższy czas pociągi musiały poruszać się po obiekcie wahadłowo.

Inwestycję wartą 3,2 mln złotych wykonuje siedlecka firma PRB Mosty Tomasz Gorzała. Szczegóły inwestycji nie są znane. PKP Polskie Linie Kolejowe odmówiły mi udostępnienia dokumentacji projektowej, ponieważ według nich nie jest to informacja publiczna. Nie odpowiedziano mi również na temat terminu realizacji.

Wiadomo jedynie, że Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej chciał, aby na wiadukcie powstała również infrastruktura rowerowa. Jednak PKP Polskie Linie kolejowe odmówiły twierdząc, że było już za późno na zmiany. Udało się jedynie podwyższyć barierki, a także zamontować rynny rowerowe na schodach.

Kolejne ułatwienia – tj. budowa dojazdów rowerowych wymaga wykonania dokładnej analizy techniczno-ekonomicznej, podjęcia decyzji o realizacji inwestycji przez Miasto Bydgoszcz, sporządzenia i uzgodnienia dokumentacji projektowej wraz z uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie ma jednak większych szans na realizację pomysłu, ponieważ brakuje tam miejsca i konieczne byłoby ryzykowne wcięcie się w nasyp kolejowy, a także wycięcie drzew.

[Remonty kamienic] Sierpień 2019 cz. 2

W ostatnim czasie remontuje lub remontowało się kilkadziesiąt kamienic. Dzięki temu musiałem w tym miesiącu opublikować dwa wpisy z ich przeglądem. Wraz z kamienicami pięknieją też inne zabytkowe budynki.

W Bydgoszczy dominują kamienice z XIX i XX wieku, wtedy miasto bardzo szybko się rozwijało. W budownictwie miejskim obiekty te są znane znacznie, znacznie wcześniej. Kamienica to budynek mieszkalny, który zbudowano w zwartej zabudowie miejskiej. Charakteryzuje się (zazwyczaj) brakiem okien w bocznych ścianach. Wszystko po to, żeby w każdej chwili można było dobudować do niej kolejny budynek.

Sierpniowy przegląd remontowanych kamienic to dwuczęściowy wpis w którym pokazałem nie tylko remonty typowych kamienic. Pojawiło się w nim też kilka zabytkowych obiektów. W pierwszej części pojawiło się Szkolne Schronisko Młodzieżowe przy ulicy Sowińskiego. Natomiast dzisiaj Bydgoski Zespół Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych przy ulicy Traugutta, a także Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stoi na placu Piastowskim.

Dzisiaj pierwszy raz pokazuję też remonty kamienic z drona. Przy okazji wykonywania innych zdjęć udało się zauważyć dwa remonty dachów, których z poziomu ziemi nie było widać. Łącznie w galerii możecie zobaczyć trzy zakończone oraz jedenaście aktualnie trwających remontów elewacji i dachów.

Dajcie znać w komentarzach jeśli wiecie o jakimś remoncie. Pamiętajcie, że nie trzeba zakładać konta aby go zostawić. Możecie też skorzystać z formularza kontaktowego na dole strony. Tam już konieczne jest podanie prawdziwego maila, abym mógł Wam podziękować za zgłoszenie.

[Remonty kamienic] Sierpień 2019 cz. 1

Bydgoskie kamienice pięknieją z miesiąca na miesiąc. Dzięki kilkudziesięciu remontom rocznie widać efekty na ulicach. Właściciele nie zapominają również o remontach innych zabytkowych budynków.

Kamienica to budynek mieszkalny, który stoi w zwartej zabudowie miejskiej. Jeśli nie ma sąsiadki to zazwyczaj nie ma też okien w bocznych ścianach. Dzięki temu w każdej chwili można dobudować do niej kolejny budynek. Obiekty te w budownictwie miejskim pojawiają się już od średniowiecza. W Bydgoszczy dominują obiekty z XIX i XX wieku, czyli czasu najszybszego rozrostu miasta.

Przegląd remontowanych kamienic na Bydgoszcz w budowie pojawia się mniej lub bardziej regularnie. Pokazuję tutaj nie tylko remonty typowych kamienic. Zdarzają się też stare i zabytkowe budynki, których w mieście jest mniej i trudno je pokazać w osobnym wpisie. Ostatnie takie podsumowanie pojawiło się na stronie w połowie kwietnia. Od tego czasu sporo się zmieniło i w sierpniu konieczne jest zaprezentowanie remontów w dwóch częściach. Pierwszy, zawierający 15 inwestycji możecie zobaczyć dzisiaj. Drugi, o jeszcze nieokreślonej liczbie inwestycji, pojawi się w przyszłym tygodniu.

Dzisiaj możecie zobaczyć siedem trwających remontów oraz osiem zakończonych w ostatnich tygodniach. Te pierwsze to kamienice przy ulicach Bocianowo, Długosza, Fredry, Krasińskiego, Sowińskiego, Plac Piastowski, Świętojańska, Śniadeckich, a także Zduny. Te drugie to budynki przy Kościuszki, Królowej Jadwigi, Pomorskiej i Unii Lubelskiej.

W galerii umieszczono wszystkie przedstawione dzisiaj inwestycje w kolejności zrzut z mapy inwestycji z dokładną lokalizacją, zdjęcie przed remontem (mojego autorstwa lub screen z Google Street View) i zdjęcia trwającego lub zakończonego remontu.

Dajcie znać w komentarzach jeśli wiecie o jakimś remoncie. Pamiętajcie, że nie trzeba zakładać konta aby go zostawić. Możecie też skorzystać z formularza kontaktowego na dole strony. Tam już konieczne jest podanie prawdziwego maila, abym mógł Wam podziękować za zgłoszenie.

[Platanowy Park] Wiecha nad II etapem

W czwartek 8 sierpnia uroczyście zakończono wznoszenie konstrukcji drugiego etapu budowy kompleksu mieszkalno-usługowego Platanowy Park. Powstające budynki pomieszczą niemal 200 mieszkań.

W czwartkowe popołudnie pomiędzy fabryką Makrum, a budowanym Platanowym Parkiem odbyło się uroczyste zawieszenie wiechy. Tym samym zakończyło się wznoszenie kolejnych dwóch z kilkunastu budynków wielorodzinnych i usługowych na osiedlu Leśne. Uroczystość zawieszenia wiechy to tradycja w branży budowlanej. Jej korzenie pochodzą z czasów pogańskich, kiedy wierzono że duch mieszkający w drzewie, z którego pozyskano gałęzie do wieńca przechodzi w drewnianą konstrukcję budynku. Jest to święto budowlańców, dlatego w tym dniu nie może zabraknąć jedzenia, picia i oczywiście pracowników budujących obiekty.

platanowy park
Wiech tuż przed zawieszeniem na szczycie budynku w tle

Na terenie największej inwestycji deweloperskiej w Bydgoszczy zjawili się pracownicy firm, które ją realizują: Madej-Bud i CDI Konsultanci Budowlani, był też prezes Grupy Kapitałowej Immobile Rafał Jerzy, ambasador inwestycji i znany bydgoski krawiec Karol Włodarski oraz przedstawiciele pracowni projektowej CDF Architekci.

Po tym jak wiecha zawisła na szczycie najwyższej części budynku wszyscy zgromadzeni goście mogli obejrzeć budowę od środka, a także skorzystać z poczęstunku.

Platanowy Park

Kompleks mieszkalno-usługowy Platanowy Park powstaje w kwartale ulic Leśna, Dwernickiego, Sułkowskiego i Kamienna na osiedlu Leśnym. Kolejne budynki budowane są w miejscu sukcesywnie wyburzanej fabryki Makrum. Pierwsze prace wystartowały w 2014 roku, wtedy inwestor – CDI Konsultanci Budowlani (spółka wchodząca w skład Grupy Kapitałowej Immobile) rozpoczął budowę dwóch budynków wielorodzinnych. Budynki stanowiły tzw. etap 0.

Wizualizacja całego kompleksu Platanowy Park

Projekt kompleksu przygotowało poznańskie biuro architektoniczne CDF Architekci. Na około 10 hektarach zdecydowano wybudować około 110 tys. m2, w tym kilkanaście budynków wielorodzinnych, budynki biurowe oraz hotel. Dominującą rolę miała pełnić funkcja mieszkalna i to właśnie mieszkania obecnie powstają. Wiecha zawisła dzisiaj na budynkiem nr 5 i 6.

Do tej pory zbudowano 292 mieszkań i 25 lokali użytkowych. W realizowanym II Etapie powstaje kolejnych 195 mieszkań, a także 5 lokali użytkowych. Budynki są wyższe niż te już ukończone. Szczególnie obiekt od strony obecnej fabryki Makrum, który ma od pięciu do dziewięciu pięter.

Pod budynkami wykonawcy inwestycji budują podziemne garaże, tak aby maksymalnie wyeliminować ruch samochodów wewnątrz osiedla. W II Etapie konstrukcja garażowa ta jest szczególnie ciekawa, ponieważ inwestor postanowił zrezygnować z dwóch poziomów na rzecz jednej wielkiej hali z platformami parkingowymi. Przy trzech ścianach hali zaplanowano niezależne platformy to znaczy, że część samochodów będzie chowała się pod poziom 0 parkingu. Dzięki temu przyszli mieszkańcy nie będą musieli wyjeżdżać samochodem stojącym na dolnym poziomie, żeby wyjechać samochodem stojącym na górnym. Na środku znajdą się miejsca do montażu platform zależnych (trzeba wyjechać jednym pojazdem, żeby wyjechać drugim). Łącznie w hali powstanie 217 miejsc postojowych. Urządzenia dostarczy firma Modulo, która również jest jedną ze spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej Immobile. Więcej o parkingach pisałem tutaj.

Koniec realizacji pokazanych we wpisie budynków planowany jest na IV kwartał 2020 roku. Trwają już przygotowania do budowy kolejnego etapu wielorodzinnego oraz do rozbiórki ostatniej hali fabryki Makrum.

[Trasa Uniwersytecka] Oficjalny koniec inwestycji

Dzisiaj (tj. 2 sierpnia 2019) w godzinach popołudniowych zostanie otwarta Trasa Uniwersytecka na odcinku Wojska Polskiego – Glinki. Po wczorajszej, pozytywnej decyzji wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego możliwe jest wpuszczenie kierowców na nowy wiadukt.

Trasa Uniwersytecka to droga łącząca osiedle Leśne, Bielawy, Bocianowo i okoliczne osiedla z Glinkami, Wzgórzem Wolności i Kapuściskami. Z założenia ma odciążyć zakorkowaną aleję Jana Pawła II i ulicę Kujawską. Połączenie możliwe jest z pominięciem ulicy Jagiellońskiej i Toruńskiej, dzięki czemu przemieszczanie się na wyżej wymienionych kierunkach staje się szybsze.

Trasę realizowano w dwóch etapach. Pierwszy zakładał budowę połączenia ulicy Ogińskiego z Wojska Polskiego. W ramach inwestycji powstał most z charakterystycznym, zielonym pylonem oraz czerwona kładka nad drogą. Pierwszy etap, zapoczątkowany jeszcze przez byłego prezydenta Konstantego Dombrowicza rozpoczął się jesienią 2010 roku. Była to dla mnie jedna z pierwszych (po budowie linii tramwajowej do dworca kolejowego), którą regularnie zacząłem fotografować.

trasa uniwersytecka
Grudzień 2010. Początkowa faza prac budowy I etapu

Budowa pierwszego etapu zakończyła się w 12 grudnia 2013 roku. Już sam most znacznie usprawnił przemieszczanie się po mieście. W pierwszym tygodniu jego funkcjonowania zniknęły nawet korki na ulicy Kujawskiej. Z czasem sytuacja na Kujawskiej wróciła do normy, natomiast mieszkańcy przyzwyczaili się do ogromnego pylonu stojącego przy Brdzie.

trasa uniwersytecka
Pylon mostu Uniwersyteckiego, w tle kładka nad Trasą

Drugi etap zakładał budowę drogi łączącej ulicę Wojska Polskiego z Ujejskiego i dalej przez wiadukt z ulicą Glinki. Odcinek ma niecałe 500 metrów długości. W ramach inwestycji wykonawca przebudował też ulicę Glinki od Ujejskiego do Magnuszewskiej oraz zbudował skrzyżowanie ulicy Glinki, Cmentarnej, łącznicy z Jana Pawła II i Trasy Uniwersyteckiej. Powstały ronda na skrzyżowaniach ulicy Glinki i Magnuszewskiej, a także Glinki i Ujejskiego.

Inwestycję udało się rozpocząć 3,5 roku po uroczystym otwarciu pierwszego etapu. Wybrana w przetargu podbydgoska firma Kobylarnia rozpoczęła prace w maju 2017 roku. Pierwotnie budowa miała trwać nieco ponad rok. Jednak termin trzeba było co jakiś czas przesuwać. Wszystko przez to, że inwestycję rozpoczęto bez przejęcia wszystkich działek pod budowę.

Przez wiele miesięcy media szeroko opisywały spór Urzędu Miasta z częściowym właścicielem tartaku, który stał w miejscu wjazdu na nowy wiadukt. W tym czasie wojewoda bezskutecznie próbował wyłonić wykonawcę eksmisji tartaku. Udało się go wybrać dwukrotnie. Maszyny pierwszego wykonawcy spłonęły kilka dni przed rozpoczęciem eksmisji. Kolejny, w asyście kilkunastu policjantów wykonał swoje zadanie w grudniu 2018 roku. Pół roku po pierwotnym terminie zakończenia budowy.

Dopiero po eksmisji generalny wykonawca inwestycji mógł przystąpić do dokończenia prac. W maju tego roku udało się pozytywnie wykonać próby obciążeniowe nowego wiaduktu, natomiast na przełomie czerwca i lipca zakończyć budowę. Przez cały lipiec trwały odbiory. 1 sierpnia wojewódzki inspektorat nadzoru budowlanego wydał pozytywną decyzję w sprawie wiaduktu. Dzięki temu można było dzisiaj uruchomić całą trasę.

Nowym wiaduktem mają jeździć autobusy komunikacji miejskiej, jednak Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej do dzisiaj nie ogłosił jakie to będą linie. Mimo, że na decyzję miał kilkanaście miesięcy.

Trasa Uniwersytecka w liczbach

Cała trasa kosztowała ponad 234,4 mln złotych. Pierwszy etap zrealizowany w latach 2010-2013 kosztował 206,6 mln złotych. Natomiast drugi zrealizowany w latach 2017-2019 kosztował 27,8 mln złotych. Oba etapy wykonała firma Kobylarnia. Pierwszy jako partner w konsorcjum firm Przedsiębiorstwo Robót Mostowych Mosty-Łódź, Gotowski i Kobylarnia, natomiast drugi samodzielnie.

Charakterystyczny pylon mostu ma wysokość 68,7 metra i ma przypominać przenikające się podkowy o kształtach liter greckich alfa i omega. Pylony składają się ze 154 elementów ważących łącznie ponad 2000 ton.

Oprócz mostu powstała też kładka w parku na Wzgórzu Wolności oraz trzy wiadukty. Dwa z nich w ramach pierwszego etapu, natomiast trzeci w ramach zakończonej dzisiaj budowy. W latach 2010-2019 powstała trasa mająca długość ponad 2 kilometry (ponad 1,5 km w pierwszym etapie i 0,5 km w drugim).

W ramach drugiego etapu zasadzono niemal 300 lip, platanów, grusz, jesionów, głogów, a także czeremch. Pojawiło się prawie 5,4 tys. krzewów. Powstało również kilkaset metrów nowych dróg dla rowerów. Jednak najważniejsza część inwestycji – most Uniwersytecki nie posiada choćby metra drogi dla rowerów lub chodnika. Ciąg pieszo-rowerowy pod mostem stał się popularny w Polsce po jego zbudowaniu, kiedy okazało się że wykonawca ułożył slalom na płaskim terenie.

trasa uniwersytecka
„Śmieszka rowerowa”. Slalom wokół filarów Trasy. Wersja poprawiona – z dodanym ciągiem pieszo-rowerowym prowadzącym prosto

Przez wszystkie lata budowy wykonałem 2409 zdjęć z tego 1831 w latach 2010-2013 (pierwszy etap) oraz 578 w latach 2017-2019 (drugi etap). Zdjęcia z pierwszego etapu powstawały jeszcze przed uruchomieniem strony Bydgoszcz w Budowie, dlatego są dostępne publicznie tylko na międzynarodowym forum SkyScraperCity.

[Armii Krajowej] Rozbiórka wiaduktu

Przy ulicy Armii Krajowej rozbierany jest wiadukt drogowy. Jeszcze w tym roku w jego miejscu powstanie nowy, o zupełnie innej konstrukcji.

Wiadukty drogowe w ciągu Armii Krajowej powstały w 1984 roku. Były częścią większej inwestycji, która zakładała budowę trasy odciążającej ulicę Gdańską. Dzięki budowie wiaduktów możliwe było poprowadzenie ruchu samochodowego nad liniami kolejowymi. Po 35 latach od powstania ich stan nie jest najlepszy, dlatego jeszcze przed oddaniem do użytku obwodnicy Bydgoszczy Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej zdecydował się na przebudowę. Na początek prace objęły wschodni obiekt.

Inwestycję planowano już od kilku lat. Wtedy powstał projekt jego przebudowy. Wykonała go firma MP-Mosty z Krakowa. W projekcie zapomniano o chodnikach i drogach dla rowerów. Dopiero nacisk środowisk rowerowych pozwolił na korektę dokumentu. Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej długo twierdził, że nie ma tutaj możliwości zmieszczenia infrastruktury rowerowej. Ostatecznie taka możliwość się znalazła.

Wiadukt łukowy

Do tej pory przy Armii Krajowej stały dwa zwykłe wiadukty, które podparte były filarami w kilku miejscach. Przy okazji przebudowy wykonawca usunie podpory przy torach kolejowych. Wraz z ich likwidacją konieczna jest zmiana konstrukcji wiaduktu, tak aby zmniejszyć naprężenia. Po przebudowie przęsło wiaduktu podparte będzie tylko na jego końcach. Dodatkowo będzie ono podwieszone do stalowej konstrukcji w kształcie łuku.

wiadukt armii krajowej
Źródło: dokumentacja projektowa

Obecnie ekipy budowlane rozbierają 35-letnią konstrukcję. W tym celu wyłączono z użytku łącznik Armii Krajowej z ulicą Modrzewiową. Trudniej będzie ze środkową częścią, która stoi nad ruchliwą linią kolejową.

Nowa konstrukcja będzie posiadać, oprócz jezdni, chodnik i drogę dla rowerów. Po północnej stronie wykonawca zbuduje schody, a także pochylnię w kierunku drogi pożarowej oraz pod wiadukt. Natomiast po południowej stronie budowlańcy połączą chodnik i drogę dla rowerów z przejściem dla pieszych na przedłużeniu ulicy Czerkaskiej (przy cmentarzu). Plany nie uwzględniają połączenia infrastruktury rowerowej z istniejącą przy Trasie WZ, mimo że oba miejsca oddalone są od siebie o zaledwie 300 metrów.

Nowy wiadukt w ciągu Armii Krajowej będzie kosztować 23,5 mln złotych. Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej zamierzał przeznaczyć na ten cel 17,5 mln złotych, jednak konieczne było dołożone brakującej kwoty. Prace wykonuje konsorcjum firm Want i Polwar. Wykonawca zadeklarował, że zakończy prace do 30 listopada tego roku.

ZDMiKP chciałby przebudować wiadukt zachodni w 2021 roku. Pod warunkiem uzyskania dofinansowania.

[Kujawska] Lipiec 2019

Ulica Kujawska od kilku miesięcy jest rozkopana, powodem jest powstająca linia tramwajowa, która połączy rondo Bernardyńskie z Kujawskim. Równolegle z pracami ziemnymi trwają wykopaliska archeologiczne.

Linia tramwajowa na ulicy Kujawskiej to jedna z ważniejszych inwestycji komunikacyjnych ostatnich lat. Mimo, że torowisko będzie miało zaledwie około 600 metrów to znacznie odmieni układ linii tramwajowych i autobusowych w mieście. Projekt zakłada budowę między innymi torowiska łączącego rondo Kujawskie z Bernardyńskim i budowę drugiej jezdni na ulicy Kujawskiej. Swoje rozmiary znacznie zwiększy rondo Bernardyńskie, powstaną również nowe chodniki, drogi dla rowerów, parkingi oraz schody prowadzące do parku na Wzgórzu Wolności.

Rondo Bernardyńskie nie tylko będzie musiało dodatkowo obsługiwać tramwaje zjeżdżające z górnego tarasu, ale również większą ilość samochodów, ponieważ w każdą stronę będą prowadziły po cztery pasy ruchu. Zmiany dotkną także rondo Kujawskie, które musi zostać obniżone o około 2 metry. Aby tego dokonać konieczne jest zlikwidowanie nieużywanych przejść podziemnych. Prace rozbiórkowe trwają od wiosny. Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej zdecydował się na obniżenie ronda, aby tramwaje nie miały problemów z podjechaniem pod górkę. Z tego samego powodu torowisko na ulicy Kujawskiej będzie poprowadzone w wykopie.

linia tramwajowa kujawska
Źródło: UMB

Wykonawca musi też zbudować ślepe tory prowadzące od ronda Kujawskiego w stronę ulicy Szubińskiej. Tory powstaną aby w przyszłości było mniej problemów z budową linii tramwajowej w ciągu ulic Solskiego, Piękna, Szubińska i Kruszwicka. Dzięki temu nie będzie trzeba zamykać ronda Kujawskiego podczas tej budowy.

Budowę linii tramwajowej na ulicy Kujawskiej realizuje konsorcjum Gotowski, Tor-Krak oraz PBDI. Jej koszt to 167 mln złotych.

Prace budowlane

Ulica Kujawska rozkopana jest od połowy lutego, początkowo powstająca linia tramwajowa nie wpływała znacząco na organizację ruchu. Burzono wtedy kamienice przy ulicy Toruńskiej i Kujawskiej. Wszystko się zmieniło po rozpoczęciu rozbiórek przejść podziemnych. Wykonawca sukcesywnie zamykał ruch na rondzie Kujawskim do momentu powstania trzech niewielkich rond – na ulicy Wojska Polskiego przy wjeździe do Zielony Arkad, na ulicy Kujawskiej przy skrzyżowaniu z Wojska Polskiego i Solskiego, a także na Solskiego przy skrzyżowaniu z Chołoniewskiego i wjazdem na ulicę Kujawską. Początkowo spowodowało to ogromne korki. Podobnie jak przy rondzie Bernardyńskim gdzie konieczne było tymczasowe zlikwidowanie wjazdu w ulicę Toruńską.

Obecnie samochody i autobusy jeżdżą nową, tymczasową jezdnią na ulicy Kujawskiej. Natomiast na starej trwają prace przy przebudowie instalacji podziemnych. Ekipy budowlane przygotowują też torowisko na rondzie Bernardyńskim, podczas mojej wizyty układano podbudowę na skrzyżowaniu odnóg w kierunku ronda Kujawskiego, Jagiellońskiego i Toruńskiego.

Równocześnie na ulicy Bernardyńskiej, tuż obok kościoła garnizonowego trwają wykopaliska archeologiczne. Znaleziono tam pozostałości kościoła św. Idziego oraz ludzkie szkielety. Kościół ten powstał prawdopodobnie jeszcze przed uzyskaniem praw miejskich przez Bydgoszcz. Był to najstarszy kościół w mieście. Budynek przestał być kościołem po tym jak katolicy przejęli kościół pojezuicki (nieistniejący kościół stanowiący do II Wojny Światowej część zachodniej pierzei Starego Rynku). Kościół św. Idziego został zburzony 140 lat temu z powodu budowy ulicy Bernardyńskiej.



Podaj poprawny adres mailowy jeśli chcesz otrzymać odpowiedź na swoje pytanie.
Chcesz wysłać załącznik? Napisz bezpośrednio: bydgoszczwbudowie@gmail.com